monazontes
mŏnazontes, ĭum, m., = μονάζοντες (who live alone),
- monks (post-class.), Cod. Th. 12, 1, 63.
Guillelmus Ebroicensium comes ‥ decrevit ‥ domum aedificare in qua electi †alonazontes [l. monazontes ] cum vera religione ‥ congrue possent militare
mŏnāzontes, ōn, m. (μονάζοντες), moines : Cod. Th. 12, 1, 63.
Quidam ignaviæ sectatores, desertis civitatum muneribus, captant solitudines ac secreta, et specie religionis cum cœtibus Monazonton congregantur. Hos igitur atque hujusmodi intra Ægyptum deprehensos, per Comitem Orientis, erui e latebris consulta præceptione mandamus, atque ad munia patriarum subeunda revocari.
Qui paulatim tempore procedente segregati a credentium turbis, ab eo quod a conjugiis abstinerent, et parentum se consortio mundique totius conversatione secernerent, monachi sive Monazontes singularis ac solitariæ vitæ districtione nominati sunt.