monitorius
mŏnĭtōrĭus, a, um, adj. [monitor],
- that serves to remind or admonish, monitory (post-Aug.): fulmen, Sen. Q. N. 2, 39, 2; id. ib. 2, 49, 1.
monitōrius, a, um (monitor), zur Erinnerung-, zur Warnung dienlich, mahnend, warnend, fulmen, fulgur, Sen. nat. qu. 2, 39, 2 u. 49, 1.
voce ~ia socie .. suadet introitum
voce ~ia
literas meas ~ias
certas ~ias .. contra prefatum Thadeum .. concessit(
~ium pro solutione cujusdam contributionis
moneo .. unde hoc ~ium, -rii, i. locus monentium studium, sc. vel scola ubi discipulos monemus
~ium, studium, scola, gimnasium
mŏnĭtōrĭus, a, um (monitor), qui donne un avertissement [en parl. de la foudre] : Sen. Nat. 2, 39 ; 2, 49, 1.