monoceros
mŏnŏcĕros, ōtis, m., = μονόκερως,
- a unicorn: asperrimam autem feram monocerotem, reliquo corpore equo similem, capite cervo, pedibus elephanto, cauda apro, mugitu gravi, uno cornu nigro mediā fronte cubitorum duūm eminente, Plin. 8, 21, 31, § 76; Sol. 52, 39.
monocerōs, ōtis, m. (μονοκέρως), das Einhorn, asiatische Nashorn, Plin. 8, 76. Solin. 52, 39.
~us
~us, unicornis
componitur quoque ceros ~os, -tis, i. animal quod vocatur unicornis eo quod unum cornu habeat in fronte
cum vero apud vulgum, pro unicorne, dicitur et scribitur rinoceros rinoscerontis, per ny litteram in penultima sillaba et similiter ~os ~ontis et hujusmodi, error est
unicornis vel ~os vel rinoceros,anhyrne deor
unicornis vel rinoceron vel ~on,onhurne deor
de rhinocerote ‥ hujus fere multe sunt species scilicet rhinoceros, ~os, aegoceros
mŏnŏcĕrōs, ōtis, m. (μονόκερως), unicorne, rhinocéros : Plin. 8, 76 ; Sol. 52, 39.