monostichum
mŏnostĭchum, i, n., = μονόστιχον,
- a poem consisting of a single verse (postclass.), Aus. Ecl. 8, 2.
monostichum, ī, n. (μονόστιχον) = monostichium, Auson. egl. 11, 2. p. 14 Schenkl.
monesticon, unius versus
unde dictum est monosticon illud: Romam Petrus habet, totum Gregorius orbem
suo sculptum in sigillo monosticum illud jactabat: Apulus et Calaber, Siculus mihi servit et Affer
unde ~on: transit ab R. Gerebertus ad R. trans papa vigens R.