monophonos
monophōnos, on (μονόφωνος), einstimmig, nur einen Ton enthaltend, Mar. Victorin. art. gramm. 1, 3. § 23 u. 30. p. 7, 7 u. 7, 25 K.
mŏnŏphōnŏs, ŏn (μονόφωνος), dʼun seul son : Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 3, p. 7, 7.