morigeror
morigeror, to comply with, gratify, humor, yield
mōrĭgĕror, ātus, 1, v. dep. [morigerus],
- to comply with, gratify, humor, endeavor to please (syn.: obsequor, obtempero; class.): nunc si servitus evenit, ei vos morigerari mos bonus est, to accommodate yourself to it, Plaut. Capt. 2, 1, 4 (198): adulescenti, Ter. Ad. 217: voluptati aurium morigerari debet oratio, * Cic. Or. 48, 159. —Esp., in mal. part., ore = fellare, Suet. Tib. 44.☞ Act. collat. form, mōrĭgĕro, āre: dum mihi morigero, Plaut. Am. 3, 3, 26 (981).
mōrigeror, ātus sum, ārī (mos u. gero), jmdm. zu Willen sein, willfahren, sich nach etwas richten, alci, Ter.: errantiae animi, Acc. fr. 479 R.: voluptati aurium, Cic.: servituti, sich schicken in usw., Plaut.: im obszön. Sinne, ore alci, Suet. Tib. 44, 2.
mōrigeror ātus, ārī, dep.
- morigerus, to comply with, gratify, humor, yield: adulescenti, T.: voluptati aurium.