About

Menu

diuine

divus, divine; subst. god

divus2, a god, deity, divine being

divinus, of a god, of a deity, divine

No short definition found for divinum

Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.

Parsed as:

masculine nominative plural
masculine vocative plural
masculine genitive singular
masculine genitive singular
masculine vocative plural
neuter genitive singular
masculine nominative plural
neuter genitive singular of
divus

adverb
neuter vocative singular
masculine vocative singular
masculine vocative singular of
divinus

neuter vocative singular of divinum

divus

  1. …defensionem in novo consilio non statui parare ; satisfactionem ex nulla conscientia de culpa proponere decrevi, quam, me dius fidius, veram licet cognoscas. Iniuriis contumeliisque concitatus, quod fructu laboris industriaeque meae privatus statum dignitatis non obtinebam…

    Sallust, Catilina

  2. …quod sequimur iam rectius inde perspiciemus, et unde queat res quaeque creari et quo quaeque modo fiant opera sine divom. Nam si de nihilo fierent, ex omnibus rebus omne genus nasci posset, nil semine egeret. e…

    Lucretius, De Rerum Natura

  3. …inferiora secutus. Sed tum, forte cava dum personat aequora concha, demens, et cantu vocat in certamina divos, aemulus exceptum Triton, si credere dignum est, inter saxa virum spumosa inmerserat unda. Ergo omnes magno…

    Vergil, Aeneid

  4. …Aeneadum genetrix, hominum divomque voluptas, alma Venus, caeli subter labentia signa quae mare navigerum, quae terras frugiferentis concelebras, per te…

    Lucretius, De Rerum Natura

  5. …et laxas sciret dare iussus habenas. Ad quem tum Iuno supplex his vocibus usa est Aeole, namque tibi divom pater atque hominum rex et mulcere dedit fluctus et tollere vento, gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium…

    Vergil, Aeneid

divinus

  1. …commoti legatos ad Caesarem de pace miserunt, qui ad hunc modum locuti, non se existimare Romanos sine ope divina bellum gerere, qui tantae altitudinis machinationes tanta celeritate promovere possent, se suaque omnia eorum potestati permittere dixerunt .…

    Julius Caesar, Gallic War

  2. …solum tacitis cognita sunt foribus. omnia consuevi timidus perferre superbae iussa neque arguto facta dolore queri. pro quo divini fontes et frigida rupes et datur inculto tramite dura quies ; et quodcumque meae possunt narrare querelae, cogor ad…

    Propertius, Elegies

  3. …his animal mentisque capacius altae deerat adhuc et quod dominari in cetera posset. Natus homo est, sive hunc divino semine fecit ille opifex rerum, mundi melioris origo, sive recens tellus seductaque nuper ab alto aethere cognati retinebat…

    Ovid, Metamorphoses

  4. …continet omnis, quod multa in terris fieri caeloque tuentur, quorum operum causas nulla ratione videre possunt ac fieri divino numine rentur. quas ob res ubi viderimus nil posse creari de nihilo, tum quod sequimur iam rectius inde…

    Lucretius, De Rerum Natura

  5. …atque avaritia cum superbia invasere rapere, consumere, sua parvi pendere, aliena cupere, pudorem, pudicitiam, divina atque humana promiscua, nihil pensi neque moderati habere. Operae pretium est, cum domos atque villas cognoveris in…

    Sallust, Catilina

divinum

  1. …rebus temeritas in assentiendo errorque turpis est, tum in eo loco maxime in quo iudicandum est quantum auspiciis rebusque divinis religionique tribuamus ; est enim periculum, ne aut neglectis iis impia fraude aut susceptis anili superstitione obligemur. quibus…

    M. Tullius Cicero, De Divinatione

  2. …insita, quae inhaerent in ipsa re. C. Testimoniorum quae genera sunt P. Divinum et humanum ; divinum est ut oracula auspicia, ut vaticinationes et responsa sacerdotum haruspicum coniectorum ; humanum, quod spectatur ex auctoritate ,…

    M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria

  3. …ratione haec inducis, eadem illa possunt esse, quae tollis. Quid vero habet auctoritatis furor iste, quem divinum vocatis ut, quae sapiens non videat, ea videat insanus, et is qui humanos sensus amiserit divinos adsecutus…

    M. Tullius Cicero, De Divinatione

  4. …, et bonorum voluntati, auctoritati senatus deditus, et in hac Milonis sive invidia sive fortuna, singulari, divina, incredibili fide. sed iam satis multa de causa, extra causam etiam nimis fortasse multa. quid restat…

    Cicero, pro Milone

  5. …ipso, quae in M. Marcellum inimico animo dixit, probare non potuit. fuit, fuit illis iudicibus divinum ac singulare, iudices, consilium, qui se non solum de reo sed etiam de accusatore, de teste…

    Cicero, pro Fonteio

divus2

No examples found for divus2.

Saved

Recent