finisset
finio, to limit, bound, enclose within boundaries
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
pluperfect active subjunctive 3rd singular of finio
-
…Peneidas undas fer pater inquit opem si flumina numen habetis. Qua nimium placui, mutando perde figuram Vix prece finita torpor gravis occupat artus mollia cinguntur tenui praecordia libro, in frondem crines, in ramos bracchia crescunt, pes…
Ovid, Metamorphoses
-
…moenia mundi atque omne immensum peragravit mente animoque, unde refert nobis victor quid possit oriri, quid nequeat, finita potestas denique cuique qua nam sit ratione atque alte terminus haerens. quare religio pedibus subiecta vicissim opteritur, nos…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…et lacrimis et luctisono mugitu cum Iove visa queri finemque orare malorum. Coniugis ille suae conplexus colla lacertis, finiat ut poenas tandem, rogat in que futurum pone metus inquit ; numquam tibi causa doloris haec erit et Stygias…
Ovid, Metamorphoses
-
…tenes blandis, ignare, lacertis ne dubita, dabitur Stygias iuravimus undas quodcumque optaris sed tu sapientius opta. Finierat monitus dictis tamen ille repugnat propositumque premit flagratque cupidine currus. Ergo qua licuit genitor cunctatus ad altos deducit iuvenem…
Ovid, Metamorphoses
-
…generi mihi prima, secunda nepotum. De grege nunc tibi vir, nunc de grege natus habendus. Nec finire licet tantos mihi morte dolores, sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti aeternum nostros luctus extendit in aevum…
Ovid, Metamorphoses