finisque
finis, that which divides, a boundary, limit, border
finio, to limit, bound, enclose within boundaries
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
feminine nominative singular (masculine unless)
masculine nominative singular
masculine genitive singular
feminine genitive singular (masculine unless)
feminine accusative plural (masculine unless)
✓ masculine accusative plural of
finis
present active indicative 2nd singular of finio
finis
-
…a se averterentur. Haec cum pluribus verbis flens a Caesare peteret, Caesar eius dextram prendit ; consolatus rogat finem orandi faciat ; tanti eius apud se gratiam esse ostendit uti et rei publicae iniuriam et suum dolorem eius voluntati…
Julius Caesar, Gallic War
-
…longe abesse ab iis quos miserat exploratoribus et ab Remis cognovit, flumen Axonam, quod est in extremis Remorum finibus, exercitum traducere maturavit atque ibi castra posuit. Quae res et latus ullum castrorum ripis fluminis muniebat et post…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra quam diu etiam furor iste tuus nos eludet quem ad finem sese effrenata iactabit audacia nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, nihil concursus…
Cicero, in Catilinam
-
…. Tum vero dubitandum non existimavit quin ad eos proficisceretur. Re frumentaria provisa castra movet diebusque circiter XV ad fines Belgarum pervenit. Eo cum de improviso celeriusque omnium opinione venisset, Remi, qui proximi Galliae ex Belgis sunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sine maleficio et iniuria transeant. Caesari renuntiatur Helvetiis esse in animo per agrum Sequanorum et Haeduorum iter in Santonum fines facere, qui non longe a Tolosatium finibus absunt, quae civitas est in provincia. Id si fieret ,…
Julius Caesar, Gallic War
finio
-
…Peneidas undas fer pater inquit opem si flumina numen habetis. Qua nimium placui, mutando perde figuram Vix prece finita torpor gravis occupat artus mollia cinguntur tenui praecordia libro, in frondem crines, in ramos bracchia crescunt, pes…
Ovid, Metamorphoses
-
…moenia mundi atque omne immensum peragravit mente animoque, unde refert nobis victor quid possit oriri, quid nequeat, finita potestas denique cuique qua nam sit ratione atque alte terminus haerens. quare religio pedibus subiecta vicissim opteritur, nos…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…et lacrimis et luctisono mugitu cum Iove visa queri finemque orare malorum. Coniugis ille suae conplexus colla lacertis, finiat ut poenas tandem, rogat in que futurum pone metus inquit ; numquam tibi causa doloris haec erit et Stygias…
Ovid, Metamorphoses
-
…tenes blandis, ignare, lacertis ne dubita, dabitur Stygias iuravimus undas quodcumque optaris sed tu sapientius opta. Finierat monitus dictis tamen ille repugnat propositumque premit flagratque cupidine currus. Ergo qua licuit genitor cunctatus ad altos deducit iuvenem…
Ovid, Metamorphoses
-
…generi mihi prima, secunda nepotum. De grege nunc tibi vir, nunc de grege natus habendus. Nec finire licet tantos mihi morte dolores, sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti aeternum nostros luctus extendit in aevum…
Ovid, Metamorphoses