turba
turba, a turmoil, hubbub, uproar, tumult, disturbance; a crowd
turbo, to make an uproar, move confusedly, be in disorder
turbo2, that which whirls, a whirlwind, hurricane, tornado
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
✓ feminine ablative singular
✓ feminine nominative singular
feminine vocative singular of
turba
present active imperative 2nd singular of turbo
turba
-
…vides Stygiamque paludem, di cuius iurare timent et fallere numen. Haec omnis, quam cernis, inops inhumataque turba est ; portitor ille Charon ; hi, quos vehit unda, sepulti. Nec ripas datur horrendas et rauca…
Vergil, Aeneid
-
…velisque ministrat, et ferruginea subvectat corpora cymba, iam senior, sed cruda deo viridisque senectus. Huc omnis turba ad ripas effusa ruebat, matres atque viri, defunctaque corpora vita magnanimum heroum, pueri innuptaeque puellae, impositique…
Vergil, Aeneid
-
…, bonis invident, malos extollunt, vetera odere, nova exoptant, odio suarum rerum mutari omnia student, turba atque seditionibus sine cura aluntur, quoniam egestas facile habetur sine damno. Sed urbana plebes, ea vero praeceps…
Sallust, Catilina
-
…, sine lege fidem rectumque colebat. Poena metusque aberant, nec verba minantia fixo aere legebantur, nec supplex turba timebat iudicis ora sui, sed erant sine vindice tuti. Nondum caesa suis, peregrinum ut viseret orbem ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…, deinde torus iunxit, nunc ipsa pericula iungunt, terrarum, quascumque vident occasus et ortus, nos duo turba sumus ; possedit cetera pontus. Haec quoque adhuc vitae non est fiducia nostrae certa satis ; terrent etiam nunc…
Ovid, Metamorphoses
turbo
-
…dicta meae genti, ponam, lectosque sacrabo, alma, viros. Foliis tantum ne carmina manda, ne turbata volent rapidis ludibria ventis ; ipsa canas oro. Finem dedit ore loquendi. At, Phoebi nondum patiens ,…
Vergil, Aeneid
-
…quaeres. quippe etenim quam multa tibi iam fingere possunt somnia, quae vitae rationes vertere possint fortunasque tuas omnis turbare timore et merito ; nam si certam finem esse viderent aerumnarum homines, aliqua ratione valerent religionibus atque minis obsistere…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…uterque deus, subiecto leviter positam temptare lacerto osculaque admota sumere et arma manu, non tamen ausus eram dominae turbare quietem, expertae metuens iurgia saevitiae ; sed sic intentis haerebam fixus ocellis, Argus ut ignotis cornibus Inachidos .…
Propertius, Elegies
-
…, non modo illa quae erant aetatis ordinis quaestusque permiscuit, sed etiam in his duobus generibus civium novorum veterumque turbavit. nam cum esset ex vetere numero quidam senator demortuus, et cum ex utroque genere par numerus reliquus esset…
Cicero, in Verrem
-
…consule neque hercule ego supercilium tuum neque conlegae tui cymbala fugi neque tam fui timidus ut, qui in maximis turbinibus ac fluctibus rei publicae navem gubernassem salvamque in portu conlocassem, frontis tuae nubeculam aut conlegae tui contaminatum spiritum pertimescerem…
Cicero, in Pisonem
turbo2
-
…cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, interdum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus aemula magnis amnibus inveniuntur ,…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Ipsa, Iovis rapidum iaculata e nubibus ignem, disiecitque rates evertitque aequora ventis, illum expirantem transfixo pectore flammas turbine corripuit scopuloque infixit acuto. Ast ego, quae divom incedo regina, Iovisque et soror et coniunx, una…
Vergil, Aeneid
-
…nec posse videri. Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris ita perfurit acri cum fremitu saevitque minaci murmure pontus. sunt…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…inspirare iubet fluctusque et flumina signo iam revocare dato. Cava bucina sumitur illi, tortilis, in latum quae turbine crescit ab imo, bucina, quae medio concepit ubi aera ponto, litora voce replet sub utroque iacentia Phoebo…
Ovid, Metamorphoses
-
…igitur venti nimirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt ac subito vexantia turbine raptant, nec ratione fluunt alia stragemque propagant et cum mollis aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis…
Lucretius, De Rerum Natura