κἀπιστήσει

ἀπιστέω, to disbelieve, distrust; to disobey

ἐφίστημι, ἐφίστημι, (trans.) set upon, set in charge of; cause to stop; (intrans.) stand upon, by, against; be in charge of (+ dat.)

ἐπίσταμαι, ἐπίσταμαι, ἐπιστήσομαι, -, -, -, ἠπιστήθην, know

Morpho works with a static database. If you like, you can compare the output of Morpheus.

Parsed as:

aorist active subjunctive 3rd singular (NCA)
future middle indicative 2nd singular
future active indicative 3rd singular of ἀπιστέω

aorist active subjunctive 3rd singular (NCA)
future middle indicative 2nd singular
future active indicative 3rd singular of ἐφίστημι

✓ future middle indicative 2nd singular of ἐπίσταμαι

Finite forms
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Primary Indicative	ἀπιστέω, ἀπιστῶ ἀπιστεῖς ἀπιστεῖ – – ἀπιστοῦσιν	– – – – – ἀπιστοῦνται	– ἀπιστήσεις – – – ἀπιστήσουσι	–	– – ἀπιστηθήσεται – – –				–	–
Secondary Indicative	ἀπίστεον – ἠπίστει ἠπιστοῦμεν – ἠπίστουν	–				– ἠπίστησας – – – –	–	– – ἠπιστήθη – – –	–	–
Subjunctive	ἀπιστῶ – ἀπιστῇ – – –	–				ἀπιστήσω ἀπιστήσῃς – – – –	–	–	–
Optative	– – ἀπιστοίη – ἀπιστοίητε –	–	–	–	–	– – – ἀπιστήσαιμεν – –	–	–	–
Imperative	ἀπίστει – – –	–				–	–	–		–

Infinitives
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Infinitive	ἀπιστεῖν	–	–	–	–	ἀπιστῆσαι, ἀπιστῆσαί	–	–	–	–

Present Active participle · Singular
	Masculine	Feminine
Nominative	ἀπιστέων, ἀπιστῶν	ἀπιστοῦσα
Genitive	–	–
Dative	–	–
Accusative	–	ἀπιστοῦσαν
Vocative	–	–

Present Active participle · Plural
	Masculine
Nominative	ἀπιστοῦντες
Genitive	ἀπιστούντων
Dative	ἀπιστοῦσιν
Accusative	ἀπιστοῦντας
Vocative	–

Present Middle-Passive participle · Singular
	Masculine
Nominative	ἀπιστούμενος
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

Future Active participle · Singular
	Masculine
Nominative	ἀπιστήσων
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

Aorist Active participle · Singular
	Masculine	Feminine
Nominative	–	–
Genitive	–	–
Dative	–	–
Accusative	ἀπιστήσαντα	ἀπιστήσασαν
Vocative	–	–

Aorist Active participle · Plural
	Masculine
Nominative	ἀπιστήσαντες
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

Verbal adjective · Singular
	Neuter
Nominative	ἐπιστατέον
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

Finite forms
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Primary Indicative	– – ἐφίστησιν – – ἐπιστᾶσι	– – ἐφίσταται – – ἐφίστανται	– ἐπιστήσεις ἐπιστήσει – – –	– – ἐπιστήσεται – – –	–				– – ἐφέστηκε, ἐφέστηκεν – – ἐφεστᾶσιν, ἐφεστήκασιν	–
Secondary Indicative	– – ἐφίστη – – ἐφίστανον	– – ἐφίστατο – – ἐφίσταντο				ἐπέστην, ἐπέστησα ἐπέστης, ἐπέστησας ἐπέστα, ἐπέστη, ἐπέστησε, ἐπέστησεν ἐπέστημεν – ἐπέστησαν, ἐπέστησάν	– – ἐπεστήσατο – – –	– – ἐπεστάθη – – –	– – ἐφειστήκει, ἐφεστήκει – – ἐφειστήκεσαν, ἐφέστασαν	–
Subjunctive	–	–				– ἐπιστήσῃς ἐπιστῇ ἐπιστῶμεν ἐπιστῆτε ἐπιστῶσιν	–	–	– – ἐφεστήκῃ – – ἐφεστῶσιν
Optative	–	–	–	–	–	κἀπισταίην – ἐπιστήσειε, ἐπισταίη – – –	–	–	–
Imperative	–	–				ἐπίστησον – ἐπιστήσατε –	–	–		–

Infinitives
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Infinitive	ἐφιστάναι	–	–	–	–	ἐπιστῆναι, ἐπιστῆναί, ἐπιστῆσαι	–	–	ἐφεστάμεν, ἐφεστάμεναι, ἐφεστάναι	–

Present Active participle · Plural
	Masculine
Nominative	–
Genitive	–
Dative	–
Accusative	ἐφιστάντας
Vocative	–

Present Middle-Passive participle · Singular
	Masculine
Nominative	ἐφιστάμενος
Genitive	–
Dative	ἐπισταμένῳ
Accusative	–
Vocative	–

Present Middle-Passive participle · Plural
	Masculine	Feminine
Nominative	–	ἐφιστάμεναι
Genitive	ἐφισταμένων	–
Dative	–	–
Accusative	ἐφισταμένους	ἐφισταμένας
Vocative	–	–

Aorist Active participle · Singular
	Masculine	Feminine
Nominative	ἐπιστάς, ἐπιστὰς, ἐπιστήσας	ἐπιστᾶσα
Genitive	–	ἐπιστάσης
Dative	–	–
Accusative	ἐπιστάντα	–
Vocative	–	–

Aorist Active participle · Dual
	Masculine
Nominative	ἐπιστάντε
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

Aorist Active participle · Plural
	Masculine	Feminine
Nominative	ἐπιστάντες, ἐπιστήσαντες	ἐπιστᾶσαι
Genitive	–	–
Dative	–	–
Accusative	–	ἐπιστάσας
Vocative	–	–

Perfect Active participle · Singular
	Masculine	Feminine
Nominative	ἐφεστώς	–
Genitive	ἐφεσταότος, ἐφεστηκότος	–
Dative	–	–
Accusative	ἐφεστηκότα, ἐφεστῶτα	ἐφεστηκυῖαν
Vocative	–	–

Perfect Active participle · Plural
	Masculine
Nominative	ἐπεστεῶτες, ἐφεσταότες, ἐφεστηκότες
Genitive	ἐφεστηκότων, ἐφεστώτων
Dative	ἐφεστῶσιν
Accusative	ἐφεστῶτας
Vocative	–

Finite forms
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Primary Indicative	–	ἐπίσταμαι, ἐπίσταμαί ἐπίστᾳ, ἐπίστασαι ἐπίσταται, ἐπίσταταί ἐπιστάμεθα, ἐπιστάμεσθα ἐπίστασθʼ, ἐπίστασθε, ἐπίστασθέ ἐπίστανται, ἐπίστανταί, ἐπιστέαται	–	– ἐπιστήσει, ἐπιστήσῃ, κἀπιστήσει ἐπιστήσεται – – ἐπιστήσονται	–				–	–
Secondary Indicative	–	ἠπιστάμην ἠπίστασο, ἠπίστω ἐπίστατο, ἠπίστατο ἠπιστάμεθα ἠπίστασθʼ, ἠπίστασθε ἠπίσταντʼ, ἠπίσταντο, ἠπιστέατο				–	–	– – ἠπιστήθη – – –	–	–
Subjunctive	–	ἐπίστωμαι ἐπίστῃ ἐπίστηται – ἐπίστησθʼ, ἐπίστησθε ἐπίστωνται				–	–	–	–
Optative	–	ἐπισταίμην – ἐπίσταιτο ἐπισταίμεθα, ἐπισταίμεσθα – ἐπίσταιντο	–	–	–	–	–	–	–
Imperative	–	ἐπίστασʼ, ἐπίστασο, ἐπίστασό, ἐπίστω ἐπιστάσθω – ἐπιστάσθων				–	–	–		–

Infinitives
	Present		Future			Aorist			Perfect
	Active	Middle-Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle	Passive	Active	Middle-Passive
Infinitive	–	ἐπίστασθαι, ἐπίστασθαί	–	–	–	–	–	–	–	–

Present Middle-Passive participle · Singular
	Masculine	Feminine
Nominative	ἐπιστάμενος	ἐπισταμένη
Genitive	ἐπισταμένου	ἐπισταμένης
Dative	ἐπισταμένῳ	ἐπισταμένῃ
Accusative	ἐπιστάμενον, ἐπιστάμενόν	ἐπισταμένην
Vocative	–	–

Present Middle-Passive participle · Plural
	Masculine	Feminine
Nominative	ἐπιστάμενοι, ἐπιστάμενοί	ἐπιστάμεναι
Genitive	ἐπισταμένων	–
Dative	ἐπισταμένοις, ἐπισταμένοισι	ἐπισταμέναις
Accusative	ἐπισταμένους	–
Vocative	–	–

Aorist Passive participle · Singular
	Masculine
Nominative	ἐπιστηθεὶς
Genitive	–
Dative	–
Accusative	–
Vocative	–

ἀπιστέω

…μὴ οἶδα εἰ καὶ ἀγαθὰ ὄντα τυγχάνει οὐδέποτε φοβήσομαι οὐδὲ φεύξομαι · ὥστε οὐδʼ εἴ με νῦν ὑμεῖς ἀφίετε Ἀνύτῳ ἀπιστήσαντες, ὃς ἔφη ἢ τὴν ἀρχὴν οὐ δεῖν ἐμὲ δεῦρο εἰσελθεῖν ἤ, ἐπειδὴ εἰσῆλθον, οὐχ οἷόν τʼ εἶναι…

Plato, Apology
…ἐστι · τοῦτο λέγων δοκεῖ ἔμοιγε καλῶς λέγειν. ἀλλὰ μέντοι, ἦν δʼ ἐγώ, Σιμωνίδῃ γε οὐ ῥᾴδιον ἀπιστεῖν σοφὸς γὰρ καὶ θεῖος ἀνήρ τοῦτο μέντοι ὅτι ποτὲ λέγει, σὺ μέν, ὦ Πολέμαρχε, ἴσως γιγνώσκεις ,…

Plato, Republic
…πρῶτον πέμψαντες κήρυκας ἐδέοντο αὐτῶν δοῦναι τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν, νομίζοντες ἀνδρῶν μὲν ἀγαθῶν εἶναι ζῶντας τοὺς ἐχθροὺς τιμωρήσασθαι, ἀπιστούντων δὲ σφίσιν αὐτοῖς ἐν τοῖς τῶν τεθνεώτων σώμασι τὴν εὐψυχίαν ἐπιδείκνυσθαι · οὐ δυνάμενοι δὲ τούτων τυχεῖν ἐστράτευσαν ἐπʼ αὐτούς…

Lysias, Speeches
…. ἐγὼ γὰρ τοῦτο, ὦ Πρωταγόρα, οὐκ ᾤμην διδακτὸν εἶναι, σοὶ δὲ λέγοντι οὐκ ἔχω ὅπως ἂν ἀπιστῶ. ὅθεν δὲ αὐτὸ ἡγοῦμαι οὐ διδακτὸν εἶναι μηδʼ ὑπʼ ἀνθρώπων παρασκευαστὸν ἀνθρώποις, δίκαιός εἰμι εἰπεῖν. ἐγὼ γὰρ…

Plato, Protagoras
…νερτέρων τόδʼ ᾖ. οὐ ψυχαγωγὸν τόνδʼ ἐποιήσω ξένον. ἀλλʼ ἣν ἔθαπτον εἰσορῶ δάμαρτʼ ἐμήν ; σάφʼ ἴσθʼ · ἀπιστεῖν δʼ οὔ σε θαυμάζω τύχῃ. θίγω, προσείπω ζῶσαν ὡς δάμαρτʼ ἐμήν ; πρόσειπʼ · ἔχεις γὰρ πᾶν ὅσονπερ…

Euripides, Alcestis

ἐφίστημι

…τῷ αὐτῷ οἰόμενος περιγεγονέναι ᾧπερ καὶ τῶν πολιτικῶν. τελευτῶν οὖν ἐπὶ τοὺς χειροτέχνας ᾖα · ἐμαυτῷ γὰρ συνῄδη οὐδὲν ἐπισταμένῳ ὡς ἔπος εἰπεῖν, τούτους δέ γʼ ᾔδη ὅτι εὑρήσοιμι πολλὰ καὶ καλὰ ἐπισταμένους. καὶ τούτου μὲν οὐκ ἐψεύσθην…

Plato, Apology
…μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθʼ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο, ἐλθόντες οἱ νόμοι καὶ τὸ κοινὸν τῆς πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο · εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, τί ἐν νῷ ἔχεις ποιεῖν ; ἄλλο τι ἢ τούτῳ τῷ ἔργῳ…

Plato, Crito
…τὸν Κεῖον καὶ ἄλλοι πολλοὶ καὶ σοφοί. δόξαν ἡμῖν ταῦτα ἐπορευόμεθα · ἐπειδὴ δὲ ἐν τῷ προθύρῳ ἐγενόμεθα, ἐπιστάντες περί τινος λόγου διελεγόμεθα, ὃς ἡμῖν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνέπεσεν · ἵνʼ οὖν μὴ ἀτελὴς γένοιτο, ἀλλὰ διαπερανάμενοι…

Plato, Protagoras
…ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ · ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι. πάντων δὲ προπάροιθε δύʼ ἀνέρε θωρήσσοντο Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν. αὐτὰρ…

Homer, Iliad
…παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς καὶ ὀλιγαρχία καὶ δημοκρατία · διοικοῦνται δʼ αἱ μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις. εὖ δʼ ἴστε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅτι…

Aeschines, Speeches

ἐπίσταμαι

…τῶν πανουργοτάτων. ἐβουλόμην δʼ ἂν ἐξεῖναί μοι παρʼ ὑμῖν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ἐπιδεῖξαι τὴν τούτου πονηρίαν, ἵνα ἠπίστασθε ὅτι πολὺ ἂν δικαιότερον αὐτὸς περὶ θανάτου ἠγωνίζετο ἢ ἑτέρους ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἰς κίνδυνον καθίστη. τὰ μὲν οὖν…

Lysias, Speeches
…ᾖα · ἐμαυτῷ γὰρ συνῄδη οὐδὲν ἐπισταμένῳ ὡς ἔπος εἰπεῖν, τούτους δέ γʼ ᾔδη ὅτι εὑρήσοιμι πολλὰ καὶ καλὰ ἐπισταμένους. καὶ τούτου μὲν οὐκ ἐψεύσθην, ἀλλʼ ἠπίσταντο ἃ ἐγὼ οὐκ ἠπιστάμην καί μου ταύτῃ σοφώτεροι ἦσαν. ἀλλʼ…

Plato, Apology
…οὕτως ἐμμελῶς διδάσκει. ἐγὼ γοῦν καὶ αὐτὸς ἐκαλλυνόμην τε καὶ ἡβρυνόμην ἂν εἰ ἠπιστάμην ταῦτα · ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐπίσταμαι, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι. ὑπολάβοι ἂν οὖν τις ὑμῶν ἴσως · ἀλλʼ, ὦ Σώκρατες, τὸ σὸν τί…

Plato, Apology
…καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δʼ ἐκ τῶν παρόντων · οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πραχθήσεσθαι. ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ…

Lysias, Speeches
…φύσει κεκτημένοι · καὶ οἱ μὲν αὐτοὶ πολλαχοῦ ἀγαθοὶ γεγενημένοι, οἱ δʼ ἐκείνους μιμούμενοι, τῶν μὲν πρεσβυτέρων ἄρχειν ἐπισταμένων, τῶν δὲ νεωτέρων τὸ ἐπιταττόμενον ποιεῖν δυναμένων, Μυρωνίδου στρατηγοῦντος ἀπαντήσαντες αὐτοὶ εἰς τὴν Μεγαρικὴν ἐνίκων μαχόμενοι ἅπασαν τὴν…

Lysias, Speeches

Menu

Nearby forms

κἀπιστήσει

ἀπιστέω

ἐφίστημι

ἐπίσταμαι

Saved

Recent