ὀφειλήσει
No short definition found for ὀφείλησις
ὀφείλω, ὀφείλω, owe; be obliged to (+ inf.); (strong aor. only, with complem. inf.) would that . . . (to express unattainable wish)
Morpho works with a static database. If you like, you can compare the output of Morpheus.
Parsed as:
feminine nominative dual
feminine vocative dual
feminine accusative dual
feminine dative singular of
ὀφείλησις
future middle indicative 2nd singular
aorist active subjunctive 3rd singular (NCA)
future active indicative 3rd singular of
ὀφείλω
No checked forms of ὀφείλησις in the morphology database.
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | ὀφείλω ὀφείλεις, ὀφέλλεις ὀφείλει, ὀφέλλει ὀφείλομεν ὀφείλεθʼ, ὀφείλετʼ, ὀφείλετε – |
– – ὀφείλετʼ, ὀφείλεται, ὀφέλλεται – – – |
– | – | – | – | – | |||
| Secondary Indicative | ὤφειλον, ὤφελλον ὤφελλες ὄφελλε, ὄφελλέ, ὄφελλεν, ὤφειλε, ὤφειλέ, ὤφειλεν, ὤφελλʼ, ὤφελλε – – ὄφειλον, ὄφελλον |
– – ὀφείλετʼ, ὠφείλετο – – – |
ὄφελον, ὄφελόν, ὤφελον, ὤφελόν ὄφελες, ὤφελες ὄφελʼ, ὄφελε, ὄφελεν, ὄφελέν, ὠφείλησε, ὤφελʼ, ὤφελεν, ὤφελέν – ὠφέλετʼ ὤφελον |
– | – | – | – | |||
| Subjunctive | ὀφείλω – ὀφείλῃ – – ὀφείλωσιν |
– – ὀφείληταί – – ὀφείλωνται |
– | – | – | – | ||||
| Optative | – | – – ὀφείλοιτο – – – |
– | – | – | – | – | – | – | |
| Imperative | – ὀφειλέτω ὀφείλετε, ὀφέλλετε – |
– | – | – | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | ὀφείλειν | ὀφείλεσθαι | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | ὀφείλων | ὀφείλουσʼ, ὀφείλουσα |
| Genitive | ὀφείλοντος | – |
| Dative | ὀφείλοντι | – |
| Accusative | ὀφείλοντα | – |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | ὀφείλοντες | – |
| Genitive | ὀφειλόντων | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | ὀφείλοντας, ὀφείλοντάς | ὀφειλούσας |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | ὀφειλομένη | ὀφειλόμενον, ὀφειλόμενόν |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | ὀφειλόμενον | ὀφειλομένην | ὀφειλόμενον, τοὐφειλόμενον |
| Vocative | – | – | – |
| Feminine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | – | – |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | ὀφειλομένας | ὀφειλόμενʼ, ὀφειλόμενα |
| Vocative | – | – |
ὀφείλησις
No examples found for ὀφείλησις.
ὀφείλω
-
…οὐχ οὕτω λέγειν φῂς τὸν Σιμωνίδην ; πάνυ μὲν οὖν. τί δέ ; τοῖς ἐχθροῖς ἀποδοτέον ὅτι ἂν τύχῃ ὀφειλόμενον ; παντάπασι μὲν οὖν, ἔφη, ὅ γε ὀφείλεται αὐτοῖς, ὀφείλεται δέ γε οἶμαι παρά γε τοῦ ἐχθροῦ…
Plato, Republic
-
…οὐ τοῦτο λέγει, ὅπερ ἄρτι ἐλέγομεν, τό τινος παρακαταθεμένου τι ὁτῳοῦν μὴ σωφρόνως ἀπαιτοῦντι ἀποδιδόναι. καίτοι γε ὀφειλόμενόν πού ἐστιν τοῦτο ὃ παρακατέθετο · ἦ γάρ ; ναί. ἀποδοτέον δέ γε οὐδʼ ὁπωστιοῦν τότε ὁπότε τις μὴ…
Plato, Republic
-
…Διός, ἦν δʼ ἐγώ, εἰ οὖν τις αὐτὸν ἤρετο · ὦ Σιμωνίδη, ἡ τίσιν οὖν τί ἀποδιδοῦσα ὀφειλόμενον καὶ προσῆκον τέχνη ἰατρικὴ καλεῖται ; τί ἂν οἴει ἡμῖν αὐτὸν ἀποκρίνασθαι ; δῆλον ὅτι, ἔφη, ἡ σώμασιν…
Plato, Republic
-
…; δῆλον ὅτι, ἔφη, ἡ σώμασιν φάρμακά τε καὶ σιτία καὶ ποτά. ἡ δὲ τίσιν τί ἀποδιδοῦσα ὀφειλόμενον καὶ προσῆκον τέχνη μαγειρικὴ καλεῖται ; ἡ τοῖς ὄψοις τὰ ἡδύσματα. εἶεν · ἡ οὖν δὴ τίσιν τί ἀποδιδοῦσα…
Plato, Republic
-
…διενοεῖτο μὲν γάρ, ὡς φαίνεται, ὅτι τοῦτʼ εἴη δίκαιον, τὸ προσῆκον ἑκάστῳ ἀποδιδόναι, τοῦτο δὲ ὠνόμασεν ὀφειλόμενον. ἀλλὰ τί οἴει ; ἔφη. ὦ πρὸς Διός, ἦν δʼ ἐγώ, εἰ οὖν τις αὐτὸν ἤρετο…
Plato, Republic