Ὀδυσεῦ
Ὀδυσσεύς, Odysseus
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | Ὀδυσεῦς, Ὀδυσεύς, Ὀδυσεὺς, Ὀδυσσεύς, Ὀδυσσεὺς, Οὑδυσσεὺς | – | – |
| Genitive | Ὀδυσῆος, Ὀδυσσέος, Ὀδυσσέως, Ὀδυσσῆος | – | – |
| Dative | Ὀδυσεῖ, Ὀδυσῆʼ, Ὀδυσῆι, Ὀδυσῆϊ, Ὀδυσῆΐ, Ὀδυσσεῖ, Ὀδυσσῆι, Ὀδυσσῆϊ | – | – |
| Accusative | Ὀδυσῆ, Ὀδυσῆʼ, Ὀδυσῆα, Ὀδυσσέα, Ὀδυσσῆʼ, Ὀδυσσῆα | – | – |
| Vocative | Ὀδυσεῦ, Ὀδυσσεῦ | – | – |
-
…ὁ δίκαιος, ὡς ἔοικεν, ἀναπέφανται, καὶ κινδυνεύεις παρʼ Ὁμήρου μεμαθηκέναι αὐτό · καὶ γὰρ ἐκεῖνος τὸν τοῦ Ὀδυσσέως πρὸς μητρὸς πάππον Αὐτόλυκον ἀγαπᾷ τε καί φησιν αὐτὸν πάντας ἀνθρώπους κεκάσθαι κλεπτοσύνῃ θʼ ὅρκῳ τε. .…
Plato, Republic
-
…ἐπὶ πόσῳ δʼ ἄν τις, ὦ ἄνδρες δικασταί, δέξαιτο ἐξετάσαι τὸν ἐπὶ Τροίαν ἀγαγόντα τὴν πολλὴν στρατιὰν ἢ Ὀδυσσέα ἢ Σίσυφον ἢ ἄλλους μυρίους ἄν τις εἴποι καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας, οἷς ἐκεῖ διαλέγεσθαι καὶ συνεῖναι καὶ ἐξετάζειν…
Plato, Apology
-
…αὖθι λέλειπτο, ταθεὶς ὀλοῷ ἐνὶ δεσμῷ · τὼ δʼ ἐς τεύχεα δύντε, θύρην ἐπιθέντε φαεινήν, βήτην εἰς Ὀδυσῆα δαΐφρονα, ποικιλομήτην. ἔνθα μένος πνείοντες ἐφέστασαν, οἱ μὲν ἐπʼ οὐδοῦ τέσσαρες, οἱ δʼ ἔντοσθε δόμων πολέες…
Homer, Odyssey
-
…δή ῥʼ Ὀδυσῆα κακός ποθεν ἤγαγε δαίμων ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιήν, ὅθι δώματα ναῖε συβώτης. ἔνθʼ ἦλθεν φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο, ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος ἰὼν σὺν νηῒ μελαίνῃ · τὼ δὲ μνηστῆρσιν θάνατον κακὸν ἀρτύναντε ἵκοντο προτὶ ἄστυ περικλυτόν…
Homer, Odyssey
-
…, ὡς τἀπίλοιπα τῶν λόγων σὺ μὲν κλύῃς, ἐγὼ δὲ φράζω, κοινὰ δʼ ἐξ ἀμφοῖν ἴῃ. ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοὔργον οὐ μακρὰν λέγεις · δοκῶ γὰρ οἷον εἶπας ἄντρον εἰσορᾶν. ἄνωθεν ἢ κάτωθεν ; οὐ γὰρ ἐννοῶ…
Sophocles, Philoctetes