mugil
mūgil and mūgĭlis, is, m.,
- a sea-fish; acc. to some, the mullet: mugilum natura ridetur, in metu capite abscondito, totos se occultari credentium, Plin. 9, 17, 26, § 59; 9, 42, 67, § 144; 9, 62, 88, § 185; 10, 70, 89, § 193; 32, 11, 53, § 149.—This fish was made use of in punishing adulterers: quosdam moechos et mugilis intrat, Juv. 10, 317; cf. Cat. 15, 19.
mūgil u. (selten) mūgilis, is, m. (μύξος), ein Meerfisch), nach einigen Meeräsche, Meeralant gen., Ov. hal. 38. Plin. 9, 54 u. 144; 32, 149. Apic. 4, 151; 9, 437 u. 438. Isid. orig. 12, 6, 26 (wo Nomin. mugilis). – ertappten Ehebrechern zur Strafe in den After gesteckt, Catull. 15, 19. Iuven. 10, 317 (wo Nomin. mugilis).
~il,heardhara
~ilis vel ~il,mecefisc
mulus vel ~ilis,
quid capis tunc in mari? ‥ ~iles et fannos
~ilis,sleow
~iles sunt nobiles pisces qui Romanice vocanturmulesz
hic ~ilus, A.a mowel
~il,a myluel
[pisces ] sunt diversi, utpote ~iles [gl.: ], ‥ congrus et murenasaumuns
hic salmo, A.salmon . hoc mugyl, idem
~il,haeced
lucius,hacud . ~il, idem
mūgĭl (16) (-gĭlis), is, m. , muge ou mulet [poisson] : Plin. 9, 54 ; 32, 149 ; Juv. 10, 317.