mugire

mugire [CL] 1 (of cattle) to low, moo, bellow; b (transf. or fig.). boves ~iunt vel reboant Aldh. PR 131 p. 180; audires ‥ boves ~ire R. Cold. Cuthb. 65 p. 133; jactitat imperium / triumphans proles Veneris / de superis, / cum cogatur iterum / rex superum / mugire P. Blois Carm. 1. 4. 64; Jupiter ‥ post Europam ~ire coactus est ‥. poterit et te femina cogere ad mugitum Map NC IV 3 f. 45. b c802 misi quoque in ora pueri hujus, quamvis vitulus contra naturam rationale sit animal, quod ipse in auribus sanctitatis vestrae habet ~ire Alcuin Ep. 248. 2 (of person) to make loud noises as expression of indignation, rage, or sim. perstrepit et mugit [toparcha], spumas cum sanguine sugit R. Cant. Malch. V 222; et alii non audebant ~ire Graystanes 29 p. 88. 3 (of inanim. obj.) to roar, rumble, or sim. in qua tenebrosa caligine et crebra fulgura choruscare et tonitrua ~ire et terrae motus insoliti esse ceperunt Alex. Cant. Mir. 36 (I) p. 230; ~it terra propulsibus H. Hunt. HA VII 6; ~ituro et moturo Greg. Mir. Rom. 3 (v. movere 9a); lancearum fragore ~iebant latices Ps.-Elmh. Hen. V 37 p. 95. 4 (pr. ppl. as sb.) cattle. argentum ex ungulis ~ientium manabit G. Mon. VII 3 p. 387; numquid addetur hostia mugentum / taurique placebunt ad yma prostrati J. Howd. Cant. 225. 5 f. l. 1224 ad preces carucarum veniet in yeme cum quanto †mugit [MS: iungit[ur]] semel pro j opere (Felsted, Essex) Ch. & Cust. Caen 89.

Menu

Word wheel

mugire

Saved

Recent