musicarius
mūsĭcārĭus, ii, m. [musicus],
- a musical-instrument maker, Inscr. Grut. 654, 1.
mūsicārius, iī, m. (musica), der Musiker, v. Sklaven, Corp. inscr. Lat. 6, 4454 u. 9647.
mūsĭcārĭus, ĭī, m. , fabricant dʼinstruments de musique : CIL 6, 9649.
Colocasio vernæ dulciss. et Musicario ingeniosis.
Musicarius, qui voce caneret.