musice
mūsĭcē, adv., v. musicus fin.
mūsĭcē, v. musica.
1. mūsicē, ēs, f., s. mūsica.
2. mūsicē, Adv. (μουσικῶς), harmonisch, fein, mit Anstand, Plaut. most. 729 Sch.: musice et canore, Apul. de Plat. 1, 9.
tacere ~e, non est aliud quam pausare
1 mūsĭcē (musicus), harmonieusement : Pl. Most. 729.
2 mūsĭcē, ēs, f. , v. musica 1.
musice , es. f.
音樂。唱歌。奏樂。Musicam quae sit abscondita eam esse nulli rei 不顯之才則無所利。
Suggest a Translation
See an image
音樂。唱歌。奏樂。Musicam quae sit abscondita eam esse nulli rei 不顯之才則無所利。
Suggest a Translation
See an image