mutilatio
mŭtĭlātĭo, ōnis, f. [mutilo],
- a maiming, mutilating, mutilation (late Lat.), Cassiod. Var. 10, 28; cf. mutilatio, ἀκρωτηρίασις, Gloss. Philox.
mutilātio, ōnis, f. (mutilo), die Verstümmelung, Cassiod. var. 10, 29, 3; vgl. Gloss. II, 224, 7 u. 15 ›mutilatio, ἀκρωτηρίασις, ἀκρωτηριασμός‹. – ➳ Cels. 7, 9. p. 284, 2 D. jetzt (mit allen Hdschrn.) mutatione.
sicut homicidium morte occisoris vult ex lege puniri, sic et ~o membrorum lege talionis que exigit dentem pro dente, oculum pro oculo
de ‥ occisionibus et ~onibus hominum
tribus casibus, viz. homicidio, ~one, et libero tenemento duntaxat exceptis
de vita sua auferenda, et ~one membrorum suorum ei imponenda
hec mutulatio, A.mameryng
effugientes suspendium ‥ ~one tamen membrorum puniti miserabile spectaculum fiunt in populo
per partium inferiorum ~onem
ut nullus caperet ‥ valorem trium denariorum sub pena ~onis digiti nec valorem sex denariorum sub pena manus amputande
moneta ‥ circumcisione cepit deteriorari ‥ cum ratione materie, non forme, talem incurrisset moneta ~onem
ignoratur utique quid satius incoeptem quam ut propria falcicula, licet sit scabrosa, ~one tenuatim obducta, propriam messem sudati laboris pro posse virium piare procedam
que cum ille dare differret, excusata ~one regni, vel quod eadem alii calumpniarentur aut etiam possiderent
utpote in tributo et terrarum ultramarinarum ~one
quantum nephas in ~one Cantuariensis diocesis ‥ Offa rex commisisset
in destruccionem seu ~onem et diminucionem
qui ‥ privatas missas et ~onem sacramentorum defendant
mŭtĭlātĭō, ōnis, f. (mutilo), mutilation : Cassiod. Var. 10, 29.