mutesco
mūtesco, 3, v. inch. n. [mutus],
- to grow dumb (post-class.): omnia tempora, Cod. Th. 9, 40, 17: cuncta, Mart. Cap. 9, § 910.
mūtēsco, ere (mutus), verstummen, omnis vox divina necessaria taciturnitate mutescet, Ps. Apul. Ascl. 25 extr.: vaniloquas docuit mutescere linguas, Paul. Nol. carm. 27, 407: cuncta illa quae dissona suavitas commendarat vel mutescentia tacuerunt, Mart. Cap. 9. § 910: übtr., ut omnia mutescant tempora, Cod. Theod. 9, 40, 17.
See: mutescere
mūtēscō, ĕre (mutus), intr., devenir muet, se taire : Ps. Apul. Ascl. 25 ; P. Nol. 24, 407 ; Capel. 9, 910.