mystes
mystes, a priest of the mysteries
mystes, ae, v. mysta.
1. mystēs, ae, m. (μύστης), ein Priester bei geheimen Gottesdiensten, der Myste, Nom. Sing., Fulg. myth. 1. praef. p. 19 M. Anthol. epigr. Lat. spec. 1. ed. Buech. no. 31, 13. – öfter Plur. mystae, Ov. fast. 4, 536. Auson. edyll. 1, 2. p. 30, 14 Schenkl. Corp. inscr. 1, 581 (myste, ibid. 1, 578 u. 579): infulati mystae, Sid. carm. 9, 206: Schreibung mustae, Prop. 3 (4), 3, 29 M.; vgl. Unger Anal. Prop. p. 52.
ad augmentum simmistis mistisque [gl.: mistes Graece dicitur misterii auctor. simmistes vero qui sub eo est sive conscius mysterii ] ‥ tripudii immo ad doxam onomatis Cyrii
quum peto sacratae sublimes sedis honores, / tunc quod sim digamus, mihi mystes deneget illos
alea, charta, fritillus, pila, sphaera, discus: an non haec, celeriter exhausta pecunia, ‥ suos ~as [E: haunters ] mittunt aliquo latrocinatum?
1 mystēs, v. mysta.
mystēs ae, m
- , μύστης, a priest of the mysteries, O.