nanctus Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 Du Cange nanctus, v. nanciscor it. nānctus, a, um, s. nancīscor. nānctus, v. nanciscor ➳. NANCTUS, pro Nactus, non semel usurpat S. Paulinus, sicque passim legi in aliis optimæ notæ MSS. observat Mabillonius in Onomastico ad calcem tom. 2. et 3. SS. Benedict. Gloss. Lat. Græc. Sangerman. : Nanctus, διαξάμενος. NANCTUS, Densus, pressus. Vide Nactum.