naucum

naucum, i, n., or naucus, i, m. [etym. dub.; cf. nugae],

• something slight or trivial, a trifle: naucum ait Ateius Philologus poni pro nugis. Cincius, quod in oleae nucis, quod intus sit. Aelius Stilo omnium rerum putamen. Glossematorum autem scriptores fabae grani quod haereat in fabulo. Quidam ex Graeco quod sit ναὶ καὶ οὐχί, levem hominem significari. Quidam nucis juglandis, quam Verrius jugulandam vocat, medium velut dissaepimentum. Plautus in Parasito pigro: Ambo magnā laude lauti, postremo ambo sumus non nauci. Item in Mostellaria: Quod id esse dicam verbum nauci, nescio; et in Truculento: Amas hominem non nauci; et Naevius in Tunicularia: Ejus noctem nauco ducere (to value at nothing); et Ennius: Illuc nugator nili, non nauci'st homo, Paul. ex Fest. p. 166 Müll. (Enn. Com. v. 10 Vahl.).—Besides the preceding example from Naevius, non nauci (habere, facere, or esse, used only in the genitive with a negative), of no value, good for nothing (cf.: flocci habeo): non habeo denique nauci Marsum augurem, esteem lightly, value not a straw, Cic. Div. 1, 58, 132: homo timidus nauci non erit, Plaut. Most. 5, 1, 1 (1041): homo non nauci, id. Truc. 2, 7, 50 (600): hoc servum meum non nauci facere esse ausum? id. Bacch. 5, 1, 16 (1102).

naucum, ī, n., eig. »die Nußschale«, bildl. wie unsere taube Nuß = etwas ganz Geringes (s. Fest. 166 [b], 6. Prisc. 3, 12), nur in den Verbndgg. non habere nauci alqm, jmd. nicht einer tauben Nuß wert achten, ganz gering schätzen, Cic. de div. 1, 132: ebenso non nauci facere, Plaut. Bacch. 1102: nauci non putare, Apul. apol. 91: nauco ducere, für gar nichts achten, Naev. com. 105: nauci non esse, nicht das Geringste (gar nichts) wert sein, Plaut. most. 1041; od. nicht zu verachten sein, Plaut. fr. bei Fest. 166 (b), 14: homo non nauci, ein Taugenichts, Plaut. truc. 611: nihili non nauci (est) homo, Enn. fr. scen. 423: (non) naucum dare (pro alqa re), keine taube Nuß (keinen Pfifferling) geben, Afran. com. 431 (b. Auson. edyll. 12. cento nupt. praef. p. 140, 5 Schenkl).

naucum [CL,], ~us , thing of little value, (homo ~i) worthless person. b (indecl.) part of the fruit that envelops the kernel. ignavus erat et piger ‥ homo ~i et defectus Map NC II 23 f. 31v; ecclesie dedicate lintheamina, manutergia, pelves et ~a tanquam predones asportant omnia Gir. GE II 27 p. 294; c1211 tanquam homo ~i aut nichili Id. Ep. 6 p. 218; ex fastu aut avaricia quibus nituntur suffocare simplices ut muscas cum telis aranee, quas forciores dirumpunt et destruunt tanquam †nanci [l. nauci] Wycl. Ver. II 136.  b ~i nomen indeclinabile, i. putredo illa nucis in qua nucleum involvitur quod quidem nihil valet et pro nihilo ponitur Osb. Glouc. Deriv. 381; hec sunt partes fructuum. hoc ~i, indeclinabile, defe WW.

naucum, (16) ī, n. , zeste de noix : P. Fest. 166 || [employé seul^t dans certaines expressions] : non habere nauci aliquem Cic. Div. 1, 132, ne pas faire le moindre cas de qqn ; aliquid non nauci facere Pl. Bacch. 1102 ; nauci non putare Apul. Apol. 91 ; nauco ducere Næv. Com. 105, estimer peu, faire fi de ; homo non nauci Pl. Truc. 611, homme ne valant pas un zeste ; nauci non esse Pl. Most. 1031, ne pas valoir un zeste.

(naucum) ī, n

• CNV-, a nutshell, trifle; only gen.with a negative, of no value, good for nothing: non habeo nauci Marsum, value not a straw.