nauclerus
nauclērus, i, m., = ναύκληρος,
- a shipowner, a ship-master, skipper (syn.: navarchus, gubernator), Plaut. Mil. 4, 3, 17 (1110); Tert. adv. Marc. 5, 1; Vulg. Act. 27, 11; Cod. Th. 7, 16, 3; Firm. Math. 8, 20 fin.—
- II Nauclērus, the title of a comedy of Caecilius, Non. 12, 32; 126, 26; 506, 5; Isid. Orig. 19, 1.
nauclērus, ī, m. (ναύκληρος), der Schiffsherr, Schiffspatron, Plaut. mil. 1110. Tert. adv. Marc. 5, 1. Vulg. act. apost. 27, 11. Cod. Theod. 7, 16, 3 u.a. Firm. math. 3, 14 u. 8, 6.
celerrimam agens liburnam aut lintrem instanter hortante proreta et crepitante ~u [vv. ll. ~ii, ~i ] portisculo spumosis ‥ tractibus trudit
quod ad ~os proretasque pertinet
consentienti ~io [vv. ll. ~o, nauchero ] adgressus est navem
~us,scipes hlaford
ego, Restoldus, ~us quondam Roberti Normannie comitis
liberatio ~i, custodis sc. navis regie
quidam Johannes Wacker, vester †naucterus [l. nauclerus ] notabilis et subditus de Campveer ‥
Robertus Michelson de Hull, qui fuit ~us et ductor navis nostre vocatele Antony ad tempus quo nos dictam navim nostram in Seland hoc regnum nostrum Anglie applicatur[i ] ceperimus
archiepiscopus ‥ navicule fluctuantis ~us
tu naucleri nostri linter, / tu catella sive spinter / luto jungens figulum
gubernator vel ~us,steorman
hic naucherus,a pursberer
habeat etiam ~us [gl.: magister vel clericus navis, mariner ] transtrum
nauclērus, ī, m. (ναύκληρος), patron de navire : Pl. Mil. 1110 ; Tert. Marc. 5, 1 ; Vulg. Act. 27, 11 || titre dʼune comédie de Cæcilius : Non. 13, 32 ; 126, 26 ; Isid. Orig. 19, 1.