About
Menu

nauseare

nauseare, nausiare [CL], nausire 1 (intr) to feel sea-sick or nauseous, to be sick (of), feel disgust (at) also fig; b (w. ad); c (w. ex); d (w. in and abl.); e (w. super and acc. or abl., cf. et. Num. xxi 5); f (pr. ppl. as sb.). novi ‥ accidisse ut ‥ criminis conscios ‥ imo a ~eantis animi sinu summo horrore rejicerent Ailr. Spec. Car. III 28. 601D; non referam rem, Petre, feram qua sordeat aër, / nauseet auditor; fetet; in equor eat L. Durh. Dial. II 372.  b ad feditatem ~eans ipsam unde laverat eos aquam ‥ hausit Map NC I 23 f. 16.  c Herodes piceus in pice balneat, / ex cujus sordibus infernus nauseat Walt. Wimb. Carm. 257.  d Swithunus, in terrenis ~ians, Dominum ad celestia informabat W. Malm. GR II 108.  e sunt ‥ quidam qui circa spiritalia desides et pigri ‥ super manna celeste ~eant Ailr. Inst. Inclus. 28 p. 661; gaudent brevitate moderni super prolixis operibus ~eantes Ockham Pol. I 228.  f mandragorae formam tenet, quia vitae alimentum in ~ientium cordibus figit Bede Cant. 1204. 2 to cause nausea or disgust, to induce loathing. alii patrie dulcedinem in ~ientem amaritudinem intuentes conversam exteras magis regiones inhabitare eligere G. Steph. 78. 3 (trans) to be sick of, to feel disgust at, to loathe or abhor; b (w. inf.). qui jam cruditatem ~iabant Scoticam W. Malm. GP III 100 p. 214; felicem esse qui mundanas ~iaret illecebras Id. Wulfst. I 3; seculum ~eantes Chr. Rams. 28.  b quod asportare ~ians sub se in terra defodit W. Malm. GR II 131. 4 to vomit, spit out: a (food, as result of nausea; also fig.). b (transf., stone from a catapult). a jamque plena ~iabis insulsa hec hortamenta Gosc. Lib. Confort. 81; continuis septem ebdomadibus ‥ stomachi indignatione cibos ~ians [NLA I 110: ~eans] W. Malm. GR I 60.  b jam nutant turres, ferreorum monstrorum, saxa ~eantum, insultus perpesse Ps.-Elmh. Hen. V 94 p. 273.

Saved

Recent