nefans
nĕfans, antis, adj. [adjectival collat. form of ne-fas],
- impious, heinous (anteclass.): nefantia pro nefanda: Lucilius (Satyr. Lib. IV.): Tantalus qui poenas ob facta nefantia pendit, Non. 489, 14 sq.; Varr. Sat. Menip. 83, 4.
nefāns, fantis = nefandus, nefantia facta, Lucil. 140. – neutr. pl. subst. nefantia, Lucil. 874. Varro sat. Men. 509.
nefāns, tis, c. nefandus : Lucil. Sat. 384 ; Varro Men. 509.