nefrens

nĕfrens, dis, adj. [ne-frendo],

• that cannot bite, that has no teeth: nefrendes arietes dixerunt, quod dentibus frendere non possint. Alii dicunt nefrendes infantes esse nondum frendentes, id est frangentes. Livius: Quem ego nefrendem alui lacteam immulgens opem. Sunt qui nefrendes testiculos dici putent, quos Lanuvini appellant nebrundines, Graeci νεφρούς, Praenestini nefrones, Paul. ex Fest. p. 163 Müll.; cf.: coeperunt efferre porcum castratum, quem nefrendum vocabant, id est quasi sine renibus, Fulg. Expos. Serm. Antiq. p. 559, 32: porci amisso nomine lactentis dicuntur nefrendes ab eo, quod nondum fabam frendere possunt, id est frangere, Varr. R. R. 2, 4, 17.

nefrēns, frendis (ne u. frendo), der noch nicht beißen kann, noch keine Zähne hat, Liv. Andr. tr. 38: porci nefrendes, Varro r. r. 2, 4, 17.

nefrens [CL], nefrendis, ~dus, ~da 1 piglet that cannot yet grind its teeth, sucking pig; b galt, boar; c gilt, sow. a suilli vel porcelli vel ~des, fearas Ælf. Gl. 119; adicit ‥ ~dem, i. e. adolescentem et virginem suem Map NC V 3 f. 60; hec ~dis, porcel malade Gl. AN Glasg. 21va; porculus en porcum furiens ‥ / consequitur ‥ . / federa cum socio dat verres juncta nefrendo Gower VC I 307; sokyng gryce, ~dus, -i, masc PP.  b galte swyne, ~dus, -i, masc PP; hic frendis, A. galt; ‥ hic ~dus, a galtte WW; a galte, ~dis, ~dus, majalis CathA; tres aluerat porcos qui apud rusticos ~di nuncupantur Mir. Hen. VI I 7.  c hic neufrendis, A. gylt; ‥ hec ~da, a hoge; ‥ hec ~da, a geldyd sow WW. 2 unweaned child. alii ‥ dicunt ~des infantes quasi nondum frendentes, i. nondum dentibus concutientes Osb. Glouc. Deriv. 379. 3 (understood as) child that suffers from inflammation of the kidneys. neufresis ‥ hinc dicimus ~des, -um, i. teneros infantes qui hunc dolorem sepius patiuntur Osb. Glouc. Deriv. 379.