nihilum
nĭhĭlum, v. nihil, II.
nihilum, ī, n. (ni [= ne] u. hilum), nichts, I) subst.: ex nihilo oriatur, Cic.: de nihilo fiat, aus nichts, Cic.: hoc quod vivimus proximum nihilo est, Sen.: ad nihilum redigere, vernichten, Liv.: ad nihilum venire od. recĭdere, Cic., od. in nihilum interire od. occĭdere, Cic., zunichte werden, zerfallen (s. Meißner Cic. Tusc. 2, 5): pro nihilo est, ist so gut wie nichts, Cic.: pro nihilo putare od. ducere, Cic., od. habere, Caecil. com. fr. u. Liv.: nihilo addito, Plin.: Ggstz., quod se receptura sit in aliquid omnino de nihilo, Tert. de res. carn. 4. – mit folg. Genet., nihilum eius, Cic.: non nihilum divinationis, Vopisc. Aurel. 4, 3. – Besondere Redeweisen: a) nihili, von keinem Werte, nichts wert, nichts taugend, bestia nihili, Plaut.: nihili argumentum, Varro LL.: homo nihili, Varro, u. bl. nihili, Plaut., ein nichtswürdiger Mensch: ›nequam‹ homo nihili neque rei neque frugis bonae, Gell.: ex quo idem (homo) nihili dicitur, Cic.: aber homo nihili factus, kastrierter, Plaut.: verbum nihili, Plaut.: nihili pendĕre, Ter., od. facere, Cic. u. Plaut., aestimare, Cic., für nichts halten. – b) de nihilo, um nichts = ohne Grund, ohne Ursache, Liv.: non de nihilo, nicht ohne Grund, Komik. u. Liv. – c) nihilō (Abl.), um nichts, bei Compar. u. anderen Wörtern, die eine Verschiedenheit bedeuten, nihilo maius, Cic.: nihilo secius, nichtsdestoweniger, Caes.: nihilo secius tamen, Varro LL.: nihilo tamen secius, Caes.: nihilo magis, Cic., od. nihilo plus, Ter., um nichts mehr, ebensowenig. – nihilo minus, α) um nichts weniger, d.i. gerade so viel, quattuor, nihilo minus, Plaut. Men. 953. – β) um nichts weniger, nichtsdestoweniger, d.i. ebensowohl, Cic. u. Caes. (umgek. minus nilo, Caecil. com. 92): nihilo minus tamen od. tamen nihilo minus, Cic., Nep. u.a.: mit folg. quam, Cic., od. at que (ac), als, Lucr. – γ) weniger als nichts, Ter.: u. so nilo od. nihilo deterius = nihilo minus, nichtsdestoweniger, Hor. sat. 1, 5, 67. Ascon. Cic. Mil. § 9 Halm (wo Kießling ohne Not mit Madvig nihil deterrimus). – ferner nihilo aliter, um nichts anderes, Ter. – d) non nihilo, einigermaßen, aestimare, Cic. – II) adv. (als Acc.), in keiner Hinsicht, keineswegs (verstärktes non), Hor. u. Liv. – ➳ Über die zsgzg. Form nīlum s. Lachm. Lucr. 1, 159. p. 28.
nĭhĭlum, (8) ī, n. (nĕ, hīlum, v. nihil), rien : ex nihilo oriri, in nihilum occidere Cic. Div. 2, 37, venir de rien, retomber à rien ; interire non in nihilum, sed in suas partes Cic. Ac. 1, 27, périr, non pas en sʼanéantissant, mais en se résolvant en ses éléments... ; quam mihi ista pro nihilo ! Cic. Att. 14, 9, 1, comme tout cela est pour moi sans valeur ! pro nihilo putare, ducere Cic. Cæcil. 24 ; Verr. 2, 2, 40, regarder comme rien, compter pour rien || [expressions particulières] : a) nihili, de rien, sans valeur : homo nihili Varro L. 9, 54, un homme de rien ; [gén. de prix] esse nihili Pl. Ps. 1104, ne rien valoir ; nihili facere, putare Cic. Fin. 2, 88 ; Sest. 114, nʼavoir aucune estime pour, ne faire aucun cas de ; b) de nihilo, pour rien, sans raison, sans fondement : Pl. Curc. 477 ; Liv. 30, 29, 4 ; 34, 61, 13 ; c) nihilo [devant compar.], en rien : nihilo beatior Cic. Fin. 5, 83, en rien plus heureux, pas plus heureux du tout ; nihilo secius Cæs. G. 5, 4, 3 ; 5, 7, 3, etc., c. nihilo minus ; nihilo aliter Ter. Phorm. 530, pas du tout autrement || [abl. de prix] : non nihilo æstimare Cic. Fin. 4, 62, estimer qq. peu, mettre qq. prix à ; d) nihilum adv., en rien, pas du tout : Hor. S. 2, 3, 54 ; 2, 3, 210 ; 2, 8, 41.
➳ formes contractes nīlum, nīlo : Lucr. 1, 237 ; 1, 150, etc. ; nilo Cic. Fam. 3, 12, 4 ; Att. 12, 28, 1 || nihilo mss Hor. S. 1, 5, 67 ; doit être compté nīlo.
- 1. nihilī (gen.) (bij uitdr. die een waarde aangeven) voor niets [facere, putare, aestimare geringschatten, niets waard achten; esse niets waard zijn]; ➤ homo -i nietswaardig mens;
- 2. nihilum (acc., meestal m. ad of in): ➤ ad -um redigere tenietdoen, vernietigen; ad -um recidere of venire en in -um interire of occidere te gronde gaan; — adv.: in geen enkel opzicht, geenszins;
- 3. nihilō (abl.) (a) (bij uitdr. die een waarde aangeven) voor niets; ➤ -o emere, aestimare; (b) (bij comparatieve uitdr.) niets; ➤ -o maior, minor; -o magis even weinig: -o magis minis quam precibus moveri (Cic.);
- 4. prō nihilō gelijk aan niets [putare, ducere, habere geringschatten, minachten; esse niets waard zijn];
- 5. dē nihilō uit niets; zonder reden, ongegrond; ex nihilō uit het niets;
- 6. nihilōminus en nihilō sētius adv. desalniettemin, toch.
nihilum , i. n.
無。絲毫。Servus nihili 不中用之奴。Homo nihili 不中用之人。 Nihili facere vel pendere 不當事。看輕。Pro nihilo habere 不當事。Nihilo sum aliter quam fui 吾尙爲原來之吾。Nihilo secius 毫無減。照舊。Nihilo melior 毫不勝。
Suggest a Translation
See an image
無。絲毫。Servus nihili 不中用之奴。Homo nihili 不中用之人。 Nihili facere vel pendere 不當事。看輕。Pro nihilo habere 不當事。Nihilo sum aliter quam fui 吾尙爲原來之吾。Nihilo secius 毫無減。照舊。Nihilo melior 毫不勝。
Suggest a Translation
See an image
nihilum or
- (poet.)