normaliter
nōrmāliter, Adv. (normalis), I) nach dem Winkelmaße, Boëth. art. geom. p. 415, 19 Fr. Gromat. vet. 33, 9; 188, 17 u.a. – II) gerade, in gerader Linie, Amm. 20, 3, 11.
in hac volo contione partes Latinas ~iter et digestim propalare
nec minus ipse tamen refovens normaliter omnes / aethralem vitam testatur jure sequendam
coeperunt fratres inibi normaliter alti / quaerere solliciti, cujus suffragia sancti / hunc facerent aegrum
normālĭtĕr (normalis), dʼaprès lʼéquerre : Hyg. Grom. Const. lim. p. 168, 176 || en ligne droite : Amm. 20, 3, 11 ; Grom. 33, 9.
Memoratus locusVide(S. Petri) non longe a mœnibus Carnotinæ urbis Normaliter situs, non modico monachorum cœtu resplendebat.
Normales limites.