normo
normo, āvi, ātum, 1, v. a. [norma],
- to square, to set by the square: basis ad perpendiculum normata, Col. 3, 13, 12.
nōrmo (āvī), ātum, āre (norma), nach dem Winkelmaße abmessen, basis ad perpendiculum normata, winkelrechte, Colum. 3, 13, 12. – übtr., gehörig einrichten, si quidem ex numeri pluralis imagine dualis declinatio formata normabatur, Diom. 335, 7: examussim normata orationis integritas, Diom. praef. extr. p. 299, 21 K.
normō, ātum, āre (norma), tr., tracer en équerre, mettre dʼéquerre : Col. Rust. 3, 13, 12 || pass., se régler dʼaprès : Diom. 335, 7.