nuceus
nŭcĕus, a, um, adj. [nux],
- of a nut-tree: fibulae unde fiant, aridae iligneae, ulmeae, nuceae, ficulneae, etc., Cato R. R. 31; id. ap. Plin. 16, 39, 75, § 193: virga nucea, Hier. Ep. 53, n. 8.
nuceus, a, um (nux), von Nußbäumen-, Nußbaum-, fibula, Cato: materia, Cato fr.: virga, Hieron.
sed erit cum hec virga ~ea convertetur eis in virgam ferream
poculum ~um deauratum
nŭcĕus, (15) a, um (nux), qui est en bois de noyer : Cato Agr. 31 ; Plin. 16, 193.