nucinus
nŭcĭnus, a, um, adj. [nux], = nuceus,
- of a nut-tree (late Lat.): mensae, Schol. Juv. 11, 117: virga, Ambros. Jacob. 2, 4, 19.
nucinus, a, um (nux), vom Nußbaum, virga, Ambros. de Iacob 2, 4. § 19: mensae, Schol. Iuven. 11, 117.
nŭcĭnus, a, um (nux), de bois de noyer : Schol. Juv. 11, 117.