About
Menu

obesse

obesse [CL] , to be a hindrance or nuisance (to), do harm (usu. dist. from prodesse); b (w. dat.); c (w. ad); d (w. quin). obest, contrarium est GlC O 77; c1168 nec solum regem timeas, quia et obesse et prodesse possunt ecclesiastice potestates J. Sal. Ep. 282 (264); si probitas non fuisset, improbitas obfuisset Lucian Chester 41; quantum profuit Jerusalem cum fuit religiosa et quantum obfuit cum fuit supersticiosa T. Chobham Serm. 13. 51vb; in quantum terra profuit, mare obfuit M. Par. Maj. V 420.  b neque illis multum obesse reor talem paschae observantiam Bede HE III 25 p. 188; ustilatum est caput ejus duodecim adustionibus, quae nihil ei prorsus profuerunt, verum multo magis obfuerunt Lantfr. Swith. 28; 1165 precor ‥ ut ‥ vos ‥ istos pro me sollicitetis, quatenus tamen ecclesie vestre non credideritis obfuturum J. Sal. Ep. 163 (151); in consiliis domini regis primus prodesse poterat vel obesse quibus volebat Found. Waltham 14; secundum genus mendacii est quod nulli prodest sed obest alicui Wycl. Ver. II 11.  c intellexi me volentes promovere in tanta ‥ persistere constantia, ut ad hoc nihil obesse intelligerent Anselm (Ep. 156) IV 21; quod ad vitam beatam obtinendam obesse potest Bald. Cant. Serm. 22. 6. 539D.  d nec cordis desidia obfuit quin persequeretur fugitantem W. Malm. GP IV 178.

Saved

Recent