oberro
oberro, to wander among, ramble about
ŏb-erro, āvi, ātum, 1, v. n., to wander, rove, or ramble about a place (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: oberrare tentoriis, Tac. A. 1, 65: ignotis locis, Curt. 6, 5, 18: mustela quae in domibus nostris oberrat, Plin. 29, 4, 16, § 60: dives arat Curibus, quantum non milvus oberrat, Pers. 4, 26.—
- B Transf.: crebris oberrantibus rivis, Curt. 3, 4, 12.—
- II Trop.
- A To flit, hover before one: mihi monstrum oberrat, hovers before my eyes, Sen. Herc. Fur. 1280: cum tanti periculi ... imago oculis oberraret, Curt. 8, 6, 26.—
- B To err, mistake: ut citharoedus Ridetur, chordā qui semper oberrat eādem, blunders at, Hor. A. P. 356.
ob-erro, āvī, ātum, āre, I) intr. vor od. an od. um od. in einem Orte hin u. her-, auf u. abirren, -schweifen, agminatim (v. Elefanten), Solin.: tentoriis, Tac.: ignotis locis, Curt.: in domibus, Plin. – übtr., chordā eādem, fehlgreifen auf usw., Hor. – v. Lebl., crebris oberrantibus rivis, durchschneidend, Curt.: hanc imaginem menti eius, hanc oculis oberrasse, Plin. ep.: tanti periculi imago oculis oberrat, Curt.: u. so mihi monstrum oberrat, schwebt vor (vor Augen), Sen. poët.: intra tecta oberrat timor, Claud. – übtr. (v. Tönen), victor ululatus oberrat auribus, Stat. Theb. 9, 178. – II) tr. gleichs. beirren, beschweifen = umschweifen, quantum (agri) non milvus oberrat, Pers.: paucis casulis et castellis oberratis, Apul. – übtr., dominos (die Affekte), Pers.: quas (caeli plagas) mitis temperies oberrat, Claud.
ŏberrō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., errer devant ou autour [avec dat.] : Tac. Ann. 1, 65 || [fig.] Sen. Herc. fur. 1280 ; Curt. 8, 6, 26 || crebris oberrantibus rivis Curt. 3, 4, 12, des ruisseaux faisant souvent obstacle çà et là || se tromper [de corde, en jouant de la lyre] : Hor. P. 356 ¶ 2 tr., parcourir : Décad.
- 1. ronddwalen, ronddolen (rondom: dat.) [tentoriis];
- 2. (poët.) dwalend op iems. pad komen;
- 3. (metaf.) heen en weer gaan [oculis zweven voor];
- 4. misgrijpen, zich vergissen [chordā eādem misgrijpen op].
ob-errō —, —, āre,
- to wander among, ramble about: tentoriis, Ta.: cum periculi imago oculis oberraret, hovered before, Cu.—To err, mistake: chordā semper eādem, blunder at, H.