obex
obex, a bolt, bar, barrier, wall
ōbex, icis, m. and f.: an obstacle; a barrier, 10.377; a bolt, bar, 8.227. (ob and iaciō)
ōbex, obĭcis (objĭcis), m. and f. (of either gender indifferently; very rare in nom. sing.; acc. not found, v. Neue, Formenl. 1, p. 489) [obicio, that which is cast or placed before; hence], a bolt, bar; a barrier, wall (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.).
- I Lit.: obices pessuli, serae, Paul. ex Fest. p. 187 Müll.: fultosque emuniit obice postes, Verg. A. 8, 227; cf. Ov. M. 14, 780: ferrati portarum obices, Tac. H. 3, 30: obices portarum subversi, id. A. 13, 39; Sil. 4, 24: diffractis portarum obicibus, Amm.24, 5: infirmā scamellorum obice fultae fores, App. ap. Prisc. p. 615 P.: saxi, Verg. G. 4, 422: ecce maris magnā claudit nos obice pontus, id. A. 10, 377: quā vi maria alta tumescant Obicibus ruptis, their barriers, i. e. their rocky shores, id. G. 2, 480; Gell. 17, 11 fin.—
- II Transf., a hinderance, impediment, obstacle: apud hanc obicem, Plaut. Pers. 2, 2, 21 (203): per obices viarum, Liv. 9, 3, 1; 2, 58; 6, 33, 11: nullae obices, nulli contumeliarum gradus, obstacles to admission, Plin. Pan. 47, 5; Inscr. Orell. 708.
obex, s. obiex.
Italia ‥ quae ab Africo et a borea mari magno cincta reliqua Alpium obicibus obstruitur
fluctus ‥ maris sunt perversi doctores qui ‥ pacem ecclesiae quasi stabilitatem firmitatemque ‥ obicum ‥ impugnare non cessant
labentibus in oceanum ratibus, collecti in proxima obice [gl.: id est in litore ] flectebant genua supplicantes Domino
hostes ut multa vis aquarum obice rupto [cf. ] per portam irruuntVerg. G. II 479–80
mare ‥ in agros ‥ ruptis obicibus suis erupit
obex, ogengel
hancque [cistam ] iterum propriae claudentes obice claves
singuli demones hostium aeclesiae, immani obice clausum, levi negotio defringentes extremas catenas diruperunt
obites, vecticellus liminis
hic obex ‥ A.darebar
repperit unam de cupis, quam ‥ plenam reliquerat usque ad foramen obicis ‥ evacuatam
hic obex, A.a hoke
obicem, i. axedonem quod rotas detinet. hoc est quod Italia sivelbum vel axirotulum vocat
hebetatus insipientiae cumulo sensus velut quodam obice tardatur
obices, qui obponuntur
obices, resistentes
hic obex ‥ i. obstaculum quod obicitur
quamplures iniquitatis filii, sedentes in insidiis ac solum versantes in manibus et corde maligno dolos et obices per comenta
si aliquis offerat se obicem ipsis conclusionibus obiciendum; peto me ad sibi respondendum in scriptis de die in diem admitti
ne omnino in preceps ferretur, divine miserationis austeritas obicem opposuit
causam minarum, et obicem impedimentorum in Gestis Regum Anglorum exposui
obice virtutis confringitur impetus oris
si tollatur obex solummodo vestre repulsionis
cum mors arcum suum tendit, / turris regem non defendit / ‥ / nec athletam obex scuti
data erat etiam lex in obicem concupiscencie
nusquam ‥ crevit aliquid quod mutue caritatis daret obicem
Egbirhtum ‥ quem validissimum suis utilitatibus metuebat obicem, Frantiam fugandum curavit
nec contra id quod equum est in minimo obicem ponat in aliquo
ŏbex, (12) ĭcis ou objicis de lʼancien nomin. objex, m. et qqf. f. (objicio), barre, verrou [placé devant la porte pour la fermer] : P. Fest. 187 ; Virg. En. 8, 227 ; Tac. H. 3, 30 ; Ann. 13, 39 || [en gén.] barrière, obstacle : Virg. G. 2, 480 ; En. 10, 377 ; Liv. 6, 33, 11 ; per obices viarum eamus Liv. 9, 3, 1, franchissons les obstacles de la route || [fig.] empêchement : Plin. Min. Pan. 47, 5.
- 1. (poët.; postklass.) dwarsbalk, grendel [portarum];➤ ferrati portarum obices (Tac.);
- 2. (poët.) dam, wal; ➤ obicibus ruptis; se tegere obice saxi rotswand;
- 3. barricade; ➤ per obices viarum (Liv.); via clausa suā obice (Liv.); obices portarum subversi (Tac.);
- 4. (Plin. Min.) (metaf.) hindernis.
obex , ōbicis m and f
- ob+IA-, a bolt, bar, barrier, wall(only ablsing. and nom, acc. and ablplur.): obices portarum, L.: fultos emuniit obice postes, V.: obice firmo Clauserat, O.: maria tumescant Obicibus ruptis, barriers, V.—A hinderance, impediment, obstacle: per obices viarum, L.
OBEX
OBEX[JANUA]
Obex
A generic Latin term for a door-fastening, applicable alike to bolt, bar, lock, and latch (Ovid, Met. xiv. 780; Hist. iii. 30). See Ianua.