onusto
ŏnusto, āre, 1, v. a. [onustus],
- to burden, load (only late Lat. and in Part. pass.): virgo reguli partu onustanda, Aug. Serm. 3 in Nat. Dom. 2. Verg.: nomen sollicitudinibus onustatum, Cassiod. H. E. 10, 33; Vulg. Judith, 15, 7.
onusto, āvī, ātum, āre (onus), belasten, stark beladen, Vulg. Iudith 15, 7 u.a. Eccl.
ŏnustō, āre (onustus), tr., charger || [fig.] accabler : Eccl.