oppango
oppango (obp-), pēgi, pactum, 3, v. a. [ob-pango],
- to fasten or fix on, to affix (anteclass. and in post-Aug. prose): ubi savium oppegit, fugit, imprinted, Plaut. Curc. 1, 1, 60 (60): repagula, quae ... ex contrario oppanguntur, Paul. ex Fest. s. v. repagula, p. 281 Müll.
oppango, ere (ob u. pango), anschlagen, anheften, Fest. 281, 8. Vgl. oppingo.
oppangō, (16) pēgī, pāctum, ĕre (ob, pango), tr., ficher devant ou contre : Pl. Curc. 60 ; Fest. 281, 8.