oportere

oportere [CL] 1 (impers.) to be proper or right (to); b (w. inf. or acc. & inf.); c (w. nom. & inf.); d (w. dat. & inf.); e (w. ut or quod & subj.); f (w. gd.); g (dep. or pass.). reddebat ‥ consuetudinem quantum ~ebat DB I 189vb. b qua peracta exhibentur membra arma iniquitatis peccato ac diabolo, quae ~uerat salvo sensu avide exhiberi arma justitiae Deo Gildas EB 34; si quis ab hereticis ordinatus fuerit, iterum debet ordinari, si inprehensibilis fuerit; sin minus, deponi ~et Theod. Pen. I 5. 1; in ordinatione ‥ diaconi ~et episcopum missam celebrare Ib. II 3. 2 (v. diaconus 1a); quod ~eret eos, qui uni Deo servirent, unam vivendi regulam tenere Bede HE III 25 p. 183; et pars quam ire ~uerat sedendi locum occupabat Gosc. Transl. Mild. 24 p. 191; quod autem dicunt quod non opportuerit eum pro uno verbo fuere Anselm (Ep. 311) V 236. c mensurabunt ‥ et illas qui [sic] de novo construi ~eat Laws Romney Marsh 11. d non dicam, tibi ~ebit utrumque abjicere, vel utrumque pascere Latin Stories 18. e ~ebat ‥ ut sacramentum quod legislator in annis exhibuit hoc novae gratiae praedicatores suo numero designarent Bede Acts 943; cum itaque intelligit se malum esse, ~et ut si bonus fieri vult, doleat se malum esse Eadmer Beat. 15 p. 288; ~et ‥ ut transeamus omne visibile Ailr. Serm. 30. 8; ~et etiam quod tunc habeat spem, ergo ~et quod tunc habeat gaudium T. Chobham Praed. 175; ~uit quod Dominus meliorem inveniret solucionem Id. Serm. 1. 7ra; non tamen ~et quod materia ei subjecta sit una numero Kilwardby OS 295; ~et quod res sit presens Ockham Quodl. 498. f facias quod faciendum ~ere judicaveris Andr. S. Vict. Dan. 13. g quidam autem ex illis qui magis eloquens esse videbatur, in hunc modum allegabat: “oportuit, oportebat, oportebatur, oportuerunt hec fieri’ Gir. GE II 34 p. 347; ibi transire ~etur fluvium Danubii, qui est fluvius magnus valde Itin. Mand. 4. 2 to be necessary, inevitable, or sim (to, that). cum ignorant linguas alienas a quibus tota philosophia ‥ procedit, ~et eos ignorare philosophiam Bacon Min. 325. 3 (pers.) to be obliged, to have or need (to); a (w. person as subj.); b (w. artefact or condition as subj.). a diaconus ‥ ~et ministrare ad altare Egb. Pont. 10 (v. diaconus 1a). b 672 talenti foenora ‥ quae trapezitarum numerosis monetae ~uissent nummismatibus profligari Aldh. Ep. 5 p. 492; c793 absentia corporis non ~et dilectionem dividere Alcuin Ep. 28; 1359 una guttera ‥ ~et de novo fieri (v. guttera 1a).

oportere

Saved

Recent