oviarius
ŏvĭārĭus (collat. form ‡ ŏvĭārĭcus: conductoribus gregum oviaricorum, Inscr. Momms. 4916), a, um, adj. [ovis],
- of or belonging to sheep, sheep- (post-Aug.): pecus (al. oviaricum), Col. 7, 6, 1.—
- II Subst.: ŏvĭārĭa, ae, f., a flock of sheep, Varr. R. R. 2 praef. § 6.
oviārius, a, um (ovis), zu den Schafen gehörig, Schaf-, pecus, Schafvieh, Colum. 7, 6 in.: greges, Schafherden, Corp. inscr. Lat. 9, 2438. – subst., oviāria, ae, f., die Schäferei, Varro r. r. 2. praef. § 6. – ➳ oviārium, iī, n., der Schafstall, ungebr. nach Varro LL. 8, 54.
ŏvĭārĭus, a, um (ovis), de brebis : Col. Rust. 7, 6 || subst. f. , ŏvĭārĭa, troupeau de brebis : Varro R. 2, præf. 6.