ozaena
ozaena, ae, f., = ὄζαινα.
- A kind of polypus: ozaena, dicta a gravi capitis odore, Plin. 9, 30, 48, § 89.—
- II A polypus in the nose: narium ozaenae, Plin. 25, 13, 104, § 165.
ozaena, ae, f. (ὄζαινα), I) als Tier = der übelriechende Meerpolyp, Plin. 9, 89. – II) als Geschwür = ein Nasengeschwür, Nasenpolyp, noch j. ital. ozene, Plin. 25, 165. Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 7. Pelagon. veterin. 16 (232. 248. 250 u. ö. Ihm, wo ozina geschr.).
de ozimis. ozime sunt caro superflua cum fetore et sanie et cum difficultate curabiles
panis de kokobeco decoctus oxomie non valet
oxima vel oxina, ulcus idem
despecte vetule que despectissima / exta, lucanicas, omasum, ozima / popello vendicat et ova pessima, / reginam nobilem lux equat ultima
ozæna, æ, f. (ὄζαινα), ozène, sorte de polype à odeur fétide : Plin. 9, 89 || maladie du nez : Plin. 25, 165.
- 1. (med.) poliep, uitwas (in de neus);
- 2. (Plin. Mai.) zeepoliep.
ozaena, ae, f.: ozena (polipo) Plin.