P
- The P-sound, like the K- and T-sounds, was not aspirated in the ancient language; whence the spelling TRIVMPE for triumphe, in the Song of the Arval Brothers. As an initial, P combines, in pure Latin words, only with the consonants l and r; the combinations pn, ps, and pt belong to words borrowed from the Greek, with the sole exception of the pron. suffix pte.— Hence it often disappears before t; as TOLOMEA, Inscr. Fabr. 9, 438.—It has also been dropped before l in the words lanx, Gr. πλαξ; latus, Gr. πλατύς; later, Gr. πλίνθος, linter, Gr. πλυντήρ, and others (Corss. Ausspr. 1, 114).—As a medial, its combination with s and t was so acceptable to the Latins that ps and pt are often put for bs and bt; so, OPSIDESQVE and OPTENVI in the Epitaphs of the Scipios; and so, too, in later inscrr.: APSENS, APSENTI, SVPSIGNARE, etc., and in MSS.—A final p occurs only in the apocopated volup.For the very frequent interchange of p and b, see under B.—P is put for v in opilio for ovilio, from ovis.—An instance of its commutation with palatals appears in lupus and λύκος, and perhaps also spolium and σκῦλον, spuma and O.H.G. scum, Germ. Schaum, as, on the other hand, equus and ἵππος, palumba and columba, jecur and ἧπαρ; cf., also, the letter Q.—Its commutation with a lingual is shown in pavo and ταώς, and perh. also in hospes and hostis. —P is assimilated to a following f in officina for opificina, and is altogether elided by syncope in Oscus for Opscus.—It is euphonically inserted between ms and mt: sumpsi, sumptum, hiemps for hiems; cf.: exemplum, templum, and late Lat. dampnum.—It is suppressed in amnis for ap-nis from apa = aqua. As an abbreviation, P denotes most frequently the praenomen Publius, but also stands for parte, pater, pedes, pia, pondo, populus, posuerunt, publicus, etc. P. C. stands for patres conscripti, patronus civitatis or coloniae, ponendum curavit, potestate censoriā, etc. P. M. pontifex maximus, patronus municipii, posuit merito. P. P. pater patriae, praepositus, primi pilus, pro parte. P. R. populus Romanus. P. S. pecunia sua.
nubo, nupsi, nuptiae: cum vocalis sequitur B debet esse, cum consonans P
primum de xv littera, que est P, tractatum inchoantes
si vero S addatur tertia sui, fiet P, cum S faciens diatessaron et cum Q semitonium super synemmenon tetrachordum quum disjunctum est a diezeugmenon
as a symbol.
In Greek.—Π=Πούβλιος, πρεσβύτερος (Arch. Zeit. 1876, p. 57).
=ποδῶν.
=Πάναμος. ΠΒ=Πάναμος δεύτερος.
Π=Ποπιλίου.
ΠΠ=Πριμιπιλάριος (Waddington, Le Bas, 1963), πραιπώσιτος (Rev. Arch. ii. 263, 1884).
ΠΠ=πατρὶ πατρίδος.
As a numeral=16 (old system), πʹ=80, ͵π=80,000, but in inscriptions frequently Π= 5—e. g.𐅄, 𐅅, 𐅆, 𐅇 =πεντάκις δέκα, π. ἕκατον, π. χίλιοι, π. μύριοι.
In Latin.—P=pagina, pagus, pars, patria, Parthica, per, periit, posteri, praefectus, praetor, prima, princeps, pro, probum, proconsul, procurator, provincia, Publius, pagani, pater, patronus.
=puella, Publia.
P˙A=pondo argenti, provincia Africa.
P˙B˙M=parentes (patrono) bene merenti.
P˙C=patres conscripti, patronus civitatis (coloniae, collegii, corporis), pia constans (legio), pietatis causa, post consulatum, potestate censoria.
P˙D˙D=posuit dedicavitque, publice decreto decurionum.
P˙D˙D˙E=populo dare damnas esto.
P˙D˙D˙P˙P=posuerunt decreto decurionum pecunia publica.
P˙F=pater filio, pia fidelis, pius felix.
P˙F˙K˙F=pater filio carissimo fecit.
P˙G˙S=provincia Germania superior.
P˙H˙O˙ADQ˙E˙R˙P˙V=placere huic ordini atque e re publica videri.
P˙I=pons iussit.
P˙K=praetor candidatus.
P˙L˙L=posuit laetus libens, pro ludis luminibus.
P˙M=patronus municipii, plus minus, pontifex maximus, (et) post mortem (nihil), pro meritis.
P˙N=patrimonii nostri, praeses noster, provincia Numidia.
P˙O=post obitum, praetorio, princeps optimus.
P˙P=pater patriae, pater posuit, parentes prissimae, patronus perpetuus, pecunia publica, populo postulante, portorium publicum.
P˙P˙C=prentissimo ponendum curavit.
P˙P˙K=praepositus castris.
P˙P˙L=Publiorum duorum liberti.
P˙P˙P=pater pius posuit, proconsul pater patriae, pro pretate posuit, propria pecunia posuerunt, praepositus praeses provinciae, primipilaris pro parte, proprio publice positus.
P˙P˙P˙C=primipilaris patronus coloniae.
P˙P˙P˙F=patri pro pietate fuerunt.
P˙Q=pedes quadrati, populusque.
P˙Q˙Q˙V=pedes quoquoversus.
P˙Q˙S=posterisque suis.
P˙R=populus Romanus, post reditum, provincia Raetia, publice restituit.
P˙S=pater sacrorum, proprio sumptu, proxumis suis.
P˙S˙P˙D=pecunia sua posuit dedicavit.
P˙S˙R=pecunia sua restituit, procurator summarum rationum.
P˙T˙M=posuit titulum memoriae.
P˙V=praefectissimus vir, pia vindex (legio), portus uterque, praefectus urbi.
P˙V˙A=pius vixit annos.