paeonicus
paeōnĭcus, a, um, adj. [paeon],
- of or belonging to the foot paeon, paeonic: metrum, Diom. p. 506 P.
paeōnicus, a, um (paeon), päonisch, pes, Quint. 9, 4, 47 Halm u. Meister.
primam dactilicam, secundam iambicam, tertiam ~am nuncupari solers antiquitas sanxit
pæōnĭcus, a, um, du pied nommé péon : Ter. Maur. 1546 ; Quint. 9, 4, 46.