palear
pălĕar, āris, n. [palea],
- the skin that hangs down from the neck of an ox, the dew-lap: Sen. Hippol. 1041.—
- β Plur.: a collo palearibus demissis, Varr. R. R. 2, 5: palearia pendula, Ov. M. 2, 854; 7, 117: a mento palearia pendent, Verg. G. 3, 53; Col. 6, 1, 3; Plin. 8, 45, 70, § 179; Stat. Th. 3, 332.—
- II Transf., the throat: revocat palearibus herbas, Calp. Ecl. 3, 17.
palear, āris, n. (v. palea), I) die herabhängende Haut unter dem Halse des Stieres, die Wamme, Wampe, Sen. Hipp. (Phaedr.) 1053. – gew. Plur., Verg., Colum. u.a. – II) meton. = rumen, die Kehle, der Schlund, palearibus revocat herbas, käut wieder, Calp. ecl. 3, 17.
ut ‥ ab humano mento quasi bovina ~earia pendent
hoc ~earium, -ii, i. pellicula illa que pendet ante pectus bovis
torus dicitur pro ~aribus que pendent ante pectus tauri
bos ‥ puerum ‥ cornibus arreptum projecit a se et ungula pressum ‥ subter ~earia dimisit
collum taurinis ~earibus circumplexum
hoc ~iare,a dewlappe
~eare, A.a dewlappe ; ‥ hoc ~are, A.a dewlap
a dewlappe , ‥ ~iare, ~iarium, thorus
non est autem facile assignare unde ~earia [sc. gallia ] rubricata, que vulgo dicuntur barbe, proveniant
[galli ] a mento pendent palearia tincta rubore
pălĕăr, (15) āris, n. , Sen. Phædra 1044, et ordint pălĕārĭa, ium, pl. Virg. G. 3, 53 ; Col. Rust. 6, 1, 3 ; Plin. 8, 179, fanon de bœuf || premier estomac [des ruminants] : Calp. Ecl. 3, 17.