paliurus
paliurus, a plant, Christ’sthorn
pălĭūrus, i, m., = παλίουρος,
- a plant, Christ's-thorn, Verg. E. 5, 39; cf. Plin. 24, 13, 71, § 115; 16, 30, 53, § 121; Vulg. Isa. 34, 13.
paliūrus, ī, f. (παλίουρος), ein dorniger Strauch, der Judendorn, Christdorn (Rhamnus Paliurus, L.), Verg., Colum. u. Plin. – ➳ fem. nach Plin. 13, 111.
exempla paeonis tertii depromantur: ‥ rudibundus, Palinurus, ~us
tunc de narciso [gl.: i. de bonis ] torquebitur et ~o [gl.: i. de malis ]
~us est carduus asperrimus et spinosus, crescens in terra aspera et inculta ‥ cujus hastule ita sunt spinose quod ‥ comedi ab asinis non permittunt
~us, cicer domesticus
qui optimus inter eos, stimulat et pugnat ad modum ~i, id est cardui et spine
dico cum Mich. vii qui optimus est in eis quasi ~us et qui rectus quasi spina de sepe
innascatur mihi ‥ ~us elationis, carduus superbie
pălĭūrus, (16) ī, f. (παλίουρος), paliure [arbuste] : Virg. B. 5, 39 ; Plin. 24, 115.
paliūrus ī, m
- , παλίουρος, a plant, Christ'sthorn, V.