palor
palor, to wander up and down, wander, roam, saunter, be dispersed, straggle
pālor, ātus sum, 1, dep. n.: to wander about, wander, 9.21; go astray; straggle, retreat, flee, 5.265.
pālor, ātus (gen. plur. part. palantūm, Sil. 5, 445), 1, v. dep. (act. collat. form pālo, āre, Sulp. Sat. 1, 43 Wernsd.; Poët. Lat. Min. 3, p. 90) [cf. Sanscr. pad, go; Gr. ποῦς, ποδός; Lat. pes], to wander up and down, to wander, wander about; to be dispersed, to straggle (not in Cic. or Caes.; most freq. in part. pres.; syn.: vagor, erro).
- I Lit.: palantes comites quom montes inter opacos Quaerimus et magna dispersos voce ciemus, Lucr. 4, 575; cf. id. 5, 973: vagi per agros palantur, Liv. 5, 44; cf.: vagi palantesque per agros, id. 21, 61, 2; Sall. J. 18, 2; 44, 5: agmen per agros palatur, Liv. 27, 47: palantes in agris oppressit, id. 1, 11: palantes extra castra, Tac. A. 1, 30: boves palati ab suis gregibus, Liv. 22, 17, 4: palatos aggressus, id. 35, 51: ex fugā palati, id. 8, 24; 3, 5: palantes error de tramite pellit, Hor. S. 2, 3, 49: terga dabant palantia Teucri, Verg. A. 12, 738: palantia sidera, Lucr. 2, 1031; so, palantesque polo stellas, Verg. A. 9, 21; Plin. 9, 35, 55, § 111: palanti amni (Nilo), Plin. Pan. 30, 3: insectari palantes hostes, Just. 15, 3, 11: palantia monstra, Val. Fl. 4, 506.—
- II Trop.: errare atque viam palantes quaerere vitae, Lucr. 2, 10: palantes homines passim ac rationis egentes, Ov. M. 15, 150.
pālor, ātus sum, ārī (durch pāla von pando), einzeln umherschweifen, sich zerstreuen, agmen palatur per agros, Liv.: oft Partiz. palantes u. palati, Liv. u.a. (s. Drak. Liv. 1, 11, 2): verb. vagi palantesque od. palatique, Sall. u. Liv. (s. Fabri Liv. 21, 61, 2): palantia sidera, Lucr. – bildl., errare atque viam palantes quaerere vitae, Lucr.: animi palantes, Ov. – ➳ Aktive Nbf. pālo, āre, Sulpic. sat. 43. – Genet. Plur. des Partiz. Präs. palantum, Sil. 5, 445.
pālor, (10) ātus sum, ārī, intr., errer çà et là, sʼen aller à la débandade, se disperser : Lucr. 4, 575 ; Sall. J. 18, 2 ; 44, 5 ; per agros palantur Liv. 5, 44, 5, ils se dispersent dans la campagne ; palans amnis Plin. Min. Pan. 30, 3, fleuve débordé || [fig.] palans Lucr. 2, 10, qui va à lʼaventure.
- 1. zich verspreiden, rondzwerven; ➤ agmen palatur per agros; palantia sidera;
- 2. (metaf.) zich vergissen, aarzelen; ➤ animi palantes.
pālor ātus, ārī, dep.
- 1 PAL-, to wander up and down, wander, roam, saunter, be dispersed, straggle: vagi palantes, S.: vagi per agros palantur, L.: agmen per agros palatur, L.: palatos adgressus, L.: palantes error de tramite pellit, H.: terga dabant palantia Teucri, V.: Palantes homines passim ac rationis egentes, O.