paludatus
paludatus, with a military cloak, in the garb of a general, in field dress
pălūdātus, a, um, adj., dressed in a military cloak (v. paludamentum).
- I In gen. (very rare): virgines, Fest. p. 329 Müll.—Hence, a soldier: qui invident stipendia paludatis, Sid. Ep. 5, 7. —
- II In partic., dressed in a general's cloak (class. and common): cum proficiscebamini paludati in provincias ... consules vos quisquam putavit? Cic. Pis. 13, 31; cf. id. Sest. 33, 71; id. Att. 4, 13, 2: Pansa noster paludatus a. d. III. Kalend. Jan. profectus est, Cic. Fam. 15, 17, 3: ut paludati (consules) exeant, Caes. B. C. 1, 6, 6: non paludati, sine lictoribus, Liv. 41, 10: praesedit paludatus, Suet. Claud. 21; cf. Tac. A. 12, 56: cumque paludatis ducibus, Juv. 6, 399; cf. Cic. Verr. 2, 5, 13, § 31: aula, i. e., imperial, Claud. VI. Cons. Hon. 596.
palūdātus, a, um, mit dem Kriegsmantel angetan, im Kriegsmantel, v. Konsuln usw. = im Feldherrnmantel, virgines, Fest.: lictores, Liv. (s. Weißenb. Liv. 31, 14, 1): duces, Iuven.: duo vulturii, v. den Konsuln, Liv.: Pansa noster paludatus a. d. III. Kal. (Ian.) profectus est, Cic.: paludati votis nuncupatis (consules) exeunt, Caes.: quae clam commissa capite luerentur, quia paludati fecere, laudamus, Sen. – poet., pal. aula, der kaiserliche Hof, Claud. VI. cons. Hon. 596. – Plur. subst., palūdātī, ōrum, m., Krieger (Ggstz. tunicati, friedliche Bürger), Sidon. epist. 5, 7, 3.
pălūdātus, (12) a, um, vêtu de lʼhabit militaire, en tenue militaire [en parl. surtout dʼun général entrant en campagne] : Cic. Pis. 31 ; Sest. 71 ; Cæs. C. 1, 6, 6 ; Liv. 41, 10 ; paludata aula Claud. 6 Cons. Hon. 596, cour [dʼun prince] composée de guerriers.
palūdātus
adj.,
- with a military cloak, in the garb of a general, in field dress: proficiscebamini paludati in provincias: ut paludati (consules) exeunt, Cs.: lictores, L.: duces, Iu.