pampinaceus
pampĭnācĕus, a, um, i. q. pampineus, Col. 12, 20, 5 dub.
pampināceus, a, um (pampinus) = pampineus, Colum. 12, 20, 5.
pampĭnācĕus, a, um (pampinus), de pampre : Col. Rust. 12, 20, 5.
- 1. (poët.; postklass.) van wijngaardloof, rijk aan wijngaardloof [corona; frondes wijngaardloof; autumnus; umbrae];
- 2. (poët.) van de druif, van de wijn [sucus].