pampinarius
pampĭnārĭus, a, um, adj. [pampinus],
- of or belonging to tendrils, that has tendrils: palmitum duo genera sunt: alterum, quod, quia primo anno plerumque frondem sine fructu affert, pampinarium vocant, etc., Col. 5, 6, 29: sarmentum, id. 3, 10, 5: virga, id. 3, 10, 7: materiae, id. 4, 24, 11.—
- β Subst.: pampĭnārĭum, ii, n., i. q. pampinarium sarmentum, a tendril-branch, leaf-branch, Plin. 17, 21, 35, § 157; 17, 22, 35, § 181.
pampinārius, a, um (pampinus), zu den Ranken gehörig, Ranken-, palmes, der nur Ranken u. Blätter hat, aber keine Frucht, Colum.: so auch sarmentum, Colum.; u. subst. bl. pampinārium, iī, n., Plin.
pampĭnārĭus, a, um (pampinus), qui produit du pampre : Col. Rust. 5, 6, 29 || pampinarium sarmentum Col. Rust. 3, 10, 5, ou pampinarium seul Plin. 17, 157, sarment (cep) produisant du pampre, mais pas de fruit.