parientia
pārĭentĭa, ae, f. [pareo],
- obedience (post-class: and dub.; others read patientia): parientiam accommodare, Cod. Just. 3, 4, 1: commodare, Cassiod. Var. 7, 27: monstrare, id. ib. 3, 24.
pārientia, ae, f., s. pārentia.
Parientiam accommodare, obedire, apud Senatorem lib. 7. Vide Cujacium lib. 1. Observ. cap. 6. et
Parentia.