paronomasia
părŏnŏmăsĭa, ae, f., = παρονομασία,
- a figure of speech (pure Lat. agnominatio), Rutil. Lup. 1, 3, p. 11 Ruhnk.
paronomasia, ae, f. (παρονομασία), eine Redefigur, rein lat. agnominatio (w. s.), Charis. 282, 1. Diom. 446. 13.
~ia, i. denominatio, dicitur, quoties dictio paene similis ponitur in significatione diversa, mutata viz. littera vel syllaba
juxta hunc colorem sumuntur duo scemata, id est due figure: ~ia et paronomeon. ~ia vero hunc colorem excedit. comprehendit enim consonantiam finalem
părŏnŏmăsĭa, æ, f. (παρονομασία), paronomase [fig. de rhét.] : Char. 282, 1 ; Diom. 446, 13.
Paronomasia
See puns.