parra
parra, a bird of ill omen, screech-owl
parra, ae, f., a bird of ill omen,
- the common or barn owl; acc. to others, the green woodpecker or the lapwing: picus et cornix ab laevā, corvus, parra ab dexterā consuadent, Plaut. As. 2, 1, 12 (260) Fleck.: impios parrae recinentis omen Ducat, etc., Hor. C. 3, 27, 1 Orell.; cf. Plin. 18, 29, 69, § 292.
parra, ae, f., ein Vogel, dessen Geschrei Unglück bedeutete, nach einigen die Schleiereule (j. im Venetianischen parruzza), nach anderen der Grünspecht, Plaut. asin. 260. Plin. 18, 292. Hor. carm. 3, 27, 1. Prud. c. Symm. 2, 571. – Nbf. parrus, ī, m., Anthol. Lat. 733, 9 u. 762, 9 R. (Meyer 233, 9 parus). Aldh. de re gramm. in Class. Auct. 5. p. 570, 7 (wo parri tinnipant).
passeres titiant, ~i tinnipant
~a,cummase
~a,colmase
regulus, qui et ~a dicitur, quasi parva scilicet avis
1 parra, (14) æ, f. , nom dʼun oiseau de mauvais augure [loriot, mésange, orfraie ou moteux ?] : Pl. As. 261 ; Hor. O. 3, 27, 1 ; Plin. 18, 292 ; Prud. Symm. 2, 571.
Frater ejus fortis fuit, amicus amico, manu uncta, plena mensa, et inter initia malam Parram pilavit.
mala parramihi significare videtur adversam fortunam ; ita ut sensus sit, inter initia adversam fortunam superavit : Veteribus quippe inauspicatum omen habebatur cantus parræ.
parra ae, f
- a bird of ill omen, screech-owl: parrae recinentis omen, H.